Głosując w wyborach nie uczestniczymy we władzy, lecz wyrażamy zgodę, by nami rządzono. W kapitalistycznej nowoczesności władza nie jest sprawowana w naszym interesie, lecz w interesie prywatnej własności. Doszliśmy do momentu, w którym dalsze trwanie tego układu zagraża przetrwaniu Planety. Czy czas na zmianę i powrót do punktu wyjścia? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Druga część rozmowy wokół książki dotyczy sortycji, czyli systemu, w którym rządzących się nie wybiera, ale losuje spośród ogółu obywatelek i obywateli.

Głosując w wyborach nie uczestniczymy we władzy, lecz wyrażamy zgodę, by nami rządzono. W kapitalistycznej nowoczesności władza nie jest sprawowana w naszym interesie, lecz w interesie prywatnej własności. Doszliśmy do momentu, w którym dalsze trwanie tego układu zagraża przetrwaniu Planety. Czy czas na zmianę i powrót do punktu wyjścia? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Druga część rozmowy wokół książki dotyczy sortycji, czyli systemu, w którym rządzących się nie wybiera, ale losuje spośród ogółu obywatelek i obywateli.

Gościem Izabeli Zygmunt jest dr hab. Jan Sowa. Czy rządy demokratyczne są demokratyczne tylko z nazwy? Jak psychoanaliza tłumaczy sukces populistów? Czy jesteśmy w stanie zawrócić z równi pochyłej populizmu przeradzającego się w faszyzm? W najnowszej książce, która ukaże się w 2027 roku, dr hab. Jan Sowa stawia radykalną diagnozę przyczyn narastania zjawiska populizmu, wywraca do góry nogami schematy myślenia o demokracji i proponuje zaskakujące rozwiązanie. Pierwsza część rozmowy wokół książki dotyczy historii obecnego modelu rządów i procesów, które doprowadziły do jego kryzysu.

Tytuł cienki. Ale mainstream polityczny się zmienia. Nie tylko na zachodzie. Razem w tyle?

"Coś nowego dzieje się na lewicy. Świeża grupa socjalistów chce zreformować gospodarkę kontrolą cen, wysokimi podatkami od bogactwa i falą nacjonalizacji. Napędzani gniewem związanym z sytuacją w Gazie zyskują wyborców w niezwykłym tempie.

Wielu z nich zyskało na znaczeniu dopiero niedawno, jak Zack Polanski, który przewodzi Partii Zielonych w Wielkiej Brytanii czy Zohran Mamdani - burmistrz Nowego Jorku. Inni to znani od lat politycy: 70-letni Jean-Luc Melenchon po raz czwarty będzie się ubiegał o urząd prezydenta Francji, ale ogromne poparcie od 20-latków z pokolenia Z sprawia, że może on spoglądać z nadzieją w kierunku Pałacu Elizejskiego".

Samo zło. Prezenty dla lobbystów branży producentów sprzętu.

"Laboratoria Sztucznej Inteligencji dla szkół podstawowych i ponadpodstawowych, w ramach którego placówki otrzymają 2 mld zł. Projekt będzie finansowany głównie ze środków europejskich i obejmie wyposażenie placówek w sprzęt oraz infrastrukturę niezbędną do nauki wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji".

cross-postowane z: https://szmer.info/post/13493560

„Ludzkość jęczy na wpół przygnieciona ciężarem postępu… jej przyszłość zależy od niej samej” – napisał Henri Bergson w 1932 roku. Po prawie stu latach słowa te stają się coraz bardziej aktualne. Czy potrafimy jeszcze podjąć decyzję, w którą stronę chcemy iść? [00:00] – Wstęp i przedstawienie prof. Michała Krzykawskiego [01:04] – Czym jest bifurkacja? (Koncepcja rozwidlenia i zmiany systemu) [05:57] – Innowacyjność myśli Bernarda Stieglera: Przemysł vs Ekologia [09:42] – "Nie ma alternatywy" – analiza hasła Margaret Thatcher [10:37] – Cytat Henriego Bergsona (1932): Przyszłość ludzkości w jej rękach [12:35] – Polityka technologiczna jako wyzwanie wielosektorowe [13:09] – Idea "Internacji" i współpraca lokalności (Marcel Mauss) [16:06] – Greta Thunberg i akt parezji (mówienia całej prawdy) [19:20] – Pokolenie Z: Nadzieja czy zrzucanie odpowiedzialności? [22:29] – Współpraca międzypokoleniowa i zanik więzi społecznych [24:46] – Model fordowsko-keynesowski i społeczeństwo konsumpcyjne [28:48] – Dopamina i kolonizacja umysłu przez infrastrukturę cyfrową [30:45] – "Interaktywna samotność" w świecie hiper-połączeń [31:44] – Proletaryzacja według Stieglera: Utrata wiedzy na rzecz maszyn [35:39] – Jak odpiąć rozwój technologii od obecnego modelu wzrostu? [36:10] – Deproletaryzacja i świadomość technologiczna [37:56] – Triada: Człowiek – Technika – Przyroda [38:53] – Homo faber: Człowiek jako istotna techniczna od zarania dziejów [43:03] – Sztuczna inteligencja i lęk przed narzędziami [43:22] – Koniec historii (Fukuyama) vs Technofeudalizm [45:00] – AI i przekształcenie (lub dewastacja) internetu przez boty [48:44] – Narracja medialna wokół AI: Hype, Open AI i fakty [49:46] – Zglobalizowany kapitalizm a demokracja – toksyczny związek [53:14] – Komentarz do mowy noblowskiej Olgi Tokarczuk: Narracje vs Pojęcia [55:02] – Problemy lewicy: Brak nowych ram pojęciowych dla współczesnego świata [57:46] – Podsumowanie: Odwaga i ostrożność w zmianie modelu gospodarczego

Afra Wierska rozmawia z prof. Michałem Krzykawskim, filozofem i nauczycielem akademickim z Uniwersytetu Śląskiego, o obco brzmiącej bifurkacji. Czym jest bifurkacja w kontekście społeczno-ekonomicznym? W skrócie jest to moment historycznego rozdroża, w którym system społeczny może (lub musi?) iść w zupełnie różnych kierunkach, z większym naciskiem na lokalną sprawczość. Punktem wyjścia rozmowy jest refleksja nad myślą francuskiego filozofa Bernarda Stieglera, który analizował wpływ technologii, ekonomii i kultury na społeczeństwo oraz proponował drogi wyjścia z cywilizacyjnego zaułka. Współczesny świat – zdominowany przez globalny kapitalizm, logikę efektywności i konsumpcji – właśnie w takim momencie się znajduje. Wskazuje na to chociażby rosnąca apatia społeczna, utrata sprawczości oraz poczucie, że – jak powiedziała Greta Thunberg - „to wszystko jest bez sensu”.

„Ludzkość jęczy na wpół przygnieciona ciężarem postępu… jej przyszłość zależy od niej samej” – napisał Henri Bergson w 1932 roku. Po prawie stu latach słowa te stają się coraz bardziej aktualne. Czy potrafimy jeszcze podjąć decyzję, w którą stronę chcemy iść? [00:00] – Wstęp i przedstawienie prof. Michała Krzykawskiego [01:04] – Czym jest bifurkacja? (Koncepcja rozwidlenia i zmiany systemu) [05:57] – Innowacyjność myśli Bernarda Stieglera: Przemysł vs Ekologia [09:42] – "Nie ma alternatywy" – analiza hasła Margaret Thatcher [10:37] – Cytat Henriego Bergsona (1932): Przyszłość ludzkości w jej rękach [12:35] – Polityka technologiczna jako wyzwanie wielosektorowe [13:09] – Idea "Internacji" i współpraca lokalności (Marcel Mauss) [16:06] – Greta Thunberg i akt parezji (mówienia całej prawdy) [19:20] – Pokolenie Z: Nadzieja czy zrzucanie odpowiedzialności? [22:29] – Współpraca międzypokoleniowa i zanik więzi społecznych [24:46] – Model fordowsko-keynesowski i społeczeństwo konsumpcyjne [28:48] – Dopamina i kolonizacja umysłu przez infrastrukturę cyfrową [30:45] – "Interaktywna samotność" w świecie hiper-połączeń [31:44] – Proletaryzacja według Stieglera: Utrata wiedzy na rzecz maszyn [35:39] – Jak odpiąć rozwój technologii od obecnego modelu wzrostu? [36:10] – Deproletaryzacja i świadomość technologiczna [37:56] – Triada: Człowiek – Technika – Przyroda [38:53] – Homo faber: Człowiek jako istotna techniczna od zarania dziejów [43:03] – Sztuczna inteligencja i lęk przed narzędziami [43:22] – Koniec historii (Fukuyama) vs Technofeudalizm [45:00] – AI i przekształcenie (lub dewastacja) internetu przez boty [48:44] – Narracja medialna wokół AI: Hype, Open AI i fakty [49:46] – Zglobalizowany kapitalizm a demokracja – toksyczny związek [53:14] – Komentarz do mowy noblowskiej Olgi Tokarczuk: Narracje vs Pojęcia [55:02] – Problemy lewicy: Brak nowych ram pojęciowych dla współczesnego świata [57:46] – Podsumowanie: Odwaga i ostrożność w zmianie modelu gospodarczego

Afra Wierska rozmawia z prof. Michałem Krzykawskim, filozofem i nauczycielem akademickim z Uniwersytetu Śląskiego, o obco brzmiącej bifurkacji. Czym jest bifurkacja w kontekście społeczno-ekonomicznym? W skrócie jest to moment historycznego rozdroża, w którym system społeczny może (lub musi?) iść w zupełnie różnych kierunkach, z większym naciskiem na lokalną sprawczość. Punktem wyjścia rozmowy jest refleksja nad myślą francuskiego filozofa Bernarda Stieglera, który analizował wpływ technologii, ekonomii i kultury na społeczeństwo oraz proponował drogi wyjścia z cywilizacyjnego zaułka. Współczesny świat – zdominowany przez globalny kapitalizm, logikę efektywności i konsumpcji – właśnie w takim momencie się znajduje. Wskazuje na to chociażby rosnąca apatia społeczna, utrata sprawczości oraz poczucie, że – jak powiedziała Greta Thunberg - „to wszystko jest bez sensu”.

"Dlaczego decyzje o 1/3 Polski zapadają bez społecznej kontroli? Nie brakuje ani wiedzy, ani propozycji zmian, ani powodów, by uspołecznić zarządzania lasami w Polsce. A jednak reformy nie ma. 👉 Problem polega na tym, że system zarządzania lasami został zbudowany tak, by … się nie zmieniać. W rozmowie dla Miesięcznik Dzikie Życie, prof. Kazimierz Rykowski pokazuje mechanizm blokujący reformę: – dlaczego Lasy Państwowe działają jak państwo w państwie, – czemu ochrona przyrody przegrywa z rachunkiem ekonomicznym, – i dlaczego decyzje o jednej trzeciej Polski zapadają bez realnej kontroli społecznej 👉 Jeśli chcemy skutecznie bronić przyrody, musimy rozumieć, gdzie naprawdę leży problem. 📖 "

Podsumowanie z FB Pracownia na rzecz Wszystkich Istot

Dawno nie widziałem takiej żenady. Sponsorem oczywiście lobbyści branży tech np. Fundacja Orange. To całe wydarzenie dotyczy straszenia przed złym internetem. A panel o podmiotowości człowieka to czysta kpina. Tak jak o krytycznej infrastrukturze demokracji z przedstawicielami dwóch firm. Typy z branży tech robią nam demokrację.

Polecał to jeden z publicystów humanistyka.dev Co za typ. Gdy zapytałem: dlaczego, to nabrał wody w usta. Taki ekspert. Liberalne typy promujące lobbystów branży tech jako ekspertów od obywatelskości w świecie cyfrowym. Jak im nie wstyd.

Oczywiście sama humanistyka.dev, także nabrała wody w usta, gdy poprosiłem o możliwość zamieszczenia krytycznej recenzji tego eventu.

Liby eksperci którym nie śniły się technologie obywatelskie. Obywatel to bierny odbiorca ich pasterskiej twórczości.

Czekam na obrońców tej żenady...

"Mam 30 stron twardych dowodów na to, że Łodzianie są śledzeni na skalę, której nie powstydziłyby się światowe korporacje - mówi Maciej Lesiak, informatyk. Złożył zawiadomienie do UODO.

Oferta Łódź Media Group, czyli specjalnego działu Łódzkiej Organizacji Turystycznej, hojnie zasilanej przez miasto i jego spółki: "Wprowadzamy inteligencję do lokalnych rozwiązań reklamowych, łącząc je w jedyne takie na rynku kombinacje. Setki tysięcy Łodzian w wyłącznym zasięgu. Posiadane dane osobowe i związane z nimi możliwości profilowania pochodzą z systemu Karta Łodzianina oraz aplikacji Łódź.pl, których jesteśmy wyłącznym operatorem"".

Proszę o linczek do pełnej wersji, abyśmy mogli podziwiać przedsiębiorczość Łódzkiej Organizacji Turystycznej.

Książkę można ściągnąć z Anna’s Archive.

"Potencjał demokratyzacyjny dużych zbiorów danych (big data) oraz mediów społecznościowych w zakresie kształtowania responsywnych systemów politycznych i środowisk pracy jest niwelowany przez występowanie negatywnych zjawisk, takich jak ingerencja w procesy wyborcze, naruszanie prywatności, dystrybucja dezinformacji oraz eksploatacyjna gospodarka platformowa (gig economy).

Pomimo aktywności podmiotów regresywnych w obszarze dezinformacji, grupy określane jako „partyzanci demokracji” wykorzystują technologie cyfrowe do podtrzymywania struktur społecznych i komunikacyjnych.

Niniejsza publikacja zawiera szczegółową analizę radykalnych ruchów funkcjonujących w ramach platform cyfrowych – od sieciowych koalicji wyborców i aktywistów po protesty pracownicze w przedsiębiorstwach Deliveroo i Uber. Poprzez syntezę współczesnych teorii z danymi empirycznymi, opracowanie stanowi istotny wkład w literaturę przedmiotu dotyczącą relacji między technologią a strukturami społecznymi".

Rozmowa: Thomas Swann - Anarchist Cybernetics https://www.youtube.com/watch?v=TL1HHDfME7w

Można włączyć tłumaczenie napisów na polski.

Może ktoś wrzucić cały artykuł? 🤞

Strategia na rzecz europejskich otwartych ekosystemów cyfrowych określi:

• strategiczne podejście do sektora otwartego oprogramowania w UE uwzględniające znaczenie otwartego oprogramowania jako kluczowego wkładu w suwerenność technologiczną, bezpieczeństwo i konkurencyjność UE
• ramy strategiczne i operacyjne mające na celu zwiększenie wykorzystania, rozwoju i ponownego wykorzystania otwartych zasobów cyfrowych w Komisji, w oparciu o wyniki osiągnięte w ramach strategii Komisji na rzecz otwartego oprogramowania na lata 2020–2023.

Warto zabrać głos, przeczytać także inne opinie oraz "Zaproszenie do zgłaszania uwag - Ares(2026)476095".

"Polska alternatywa dla Microsoft Office może trafić do urzędów szybciej, niż się wydaje. Dyrektor Centralnego Ośrodka Informatyki wskazuje open source i współpracę z polskimi firmami jako fundament nowego podejścia do oprogramowania dla polskiej administracji".

Trzymamy kciuki? Ale mogliby zacząć od podstaw np. (wymienię tylko kilka):

• giełda Miejskich Technologii dla samorządów z opcją wyszukania rozwiązań open source. Teraz nie ma takiej opcji,
• zaoranie wsparcia publicznego dla projektów Smart City (PFR daje takie hajsy) i przekierowanie tych środków na akcelerację rozwiązań open source,
• granty dla rozwiązań open source skierowanych do adm. publicznej,
• zakaz tworzenia zamkniętych rozwiązań dla adm. publicznej ze środków UE (ile tu pieniędzy jest marnowanych to szok).
• co jeszcze?

"Granice są przesuwane powoli, ale systematycznie. Szczególnie drażliwe są wszelkie wzmianki dotyczące obecnej polityki Izraela, gdy niektórzy politycy, ale także szefowie platform internetowych, często zrównują wypowiedzi krytyczne wobec rządu Benjamina Netanjahu z antysemityzmem. Nowy prezes amerykańskiego TikToka, Adam Presser, stwierdził w jednym z wywiadów, że użycie słowa "Syjonista" w pozytywnym kontekście jest dopuszczalne. Ale w kontekście negatywnym - już nie.

Może się więc okazać, na TikToku będzie można wychwalać syjonistę Itamara Ben Gvira, ministra w rządzie Netanjahu, znanego ze swoich rasistowskich poglądów.

Za to Marek Edelman, bohater Powstania w getcie warszawskim, zagorzały przeciwnik syjonizmu, może trafić na czarną listę historycznych postaci, "niespełniających zasad społeczności".

List otwarty ws. cyfrowej suwerenności.

Szkoda że pseudo NGO a lobbyści wielkiego biznesu też wskoczyli do tego wagonika. Centrum Cyfrowe także świadomie ogranicza dyskurs o technologii. Zaprasza liderów biznesu tech, aby mówili o przyszłości edukacji. Inny typ z nimi związany w tokfm: tworzenie haseł w Wikipedii jako najwyższy poziom cyfrowej aktywności obywatelskiej. Typ robi to od lat.

Nie oszukujmy się, żadnego podatku cyfrowego nie będzie. To tylko zasłona aby takie NGO mogły się poekspercić. Zaraz będą felietony w Oko i wszędzie, aby dalej ćwiczyć nas w bezsilności. Aby te NGO miały monopol. Nie będziecie zachęcani do tworzenia technologii obywatelskich. Macie być konsumentami treści tych ekspertów.

Wiem jak takie listy powstają - znajomi króliczka dopisują co chcą. Szybko szybko bo milion projektów i PR potrzebny. Oczywiście nie zapraszamy np. NGO który walczy w sądzie o dane PKP. Może dlatego że są z Lublina?

Czas zacząć mówić otwarcie o tym jaką mamy sferę obywatelską w kwestiach cyfrowych.

Oddolna innowacja cyfrowa open source. Stworzona i tworzona w oparciu o zaangażowanie obywatelskie i lokalne problemy, które są podobne w wielu miastach.

Mapa polskich drzew pozwala mieszkańcom i władzom stworzyć oddolną bazę miejskiego drzewostanu. Mapa pozwala na różne sztuczki: np. stworzenie PDFa w celu poinformowania inwestora, że drzewa na terenie inwestycji są zinwentaryzowane i monitorowane społecznie. Tak samo w stosunku do innych podmiotów, które sobie "pozwalają" na zbyt wiele z naszymi drzewami. Czasem to już wystarczy, aby drzewa np. nie były nadmiernie okaleczane.

Można samemu lub w grupie zinwentaryzować drzewa w swojej okolicy. Niekoniecznie trzeba "brać sprawy w swoje ręce". Można postulować, mawiać lokalne władze, radnych czy spółdzielnie mieszkaniowe, aby wdrożyły takie rozwiązanie. Szczególnie że to open source.

Wesprzyj projekt. https://pomagam.pl/9tk4y9

https://drzewa-polska.pl/

Według informacji Onetu za ograniczaniem finansowania białoruskich mediów stoi Waszyngton. Miał on w tej sprawie naciskać na Warszawę w imieniu Kijowa. Ukraina gra bowiem w bardzo skomplikowaną grę z Aleksandrem Łukaszenką

Równocześnie białoruska opinia publiczna zaczyna być coraz silniej prorosyjska. A to kazałoby zwiększać — a nie zmniejszać — wsparcie finansowe dla opozycyjnych mediów na Białorusi

Tymczasem polskie władze traktują Biełsat jako zupełnie inny przypadek

Pierwsze informacje o ograniczeniu finansowania białoruskich mediów opozycyjnych zaczęły docierać do Onetu ze źródeł amerykańskich kilka tygodni temu. Według nich amerykańska dyplomacja miała naciskać na Polskę, by również nasz kraj zmniejszył strumień pieniędzy kierowanych do niezależnych, opozycyjnych białoruskich mediów.

Fakt ograniczania finansowania białoruskich niezależnych portali potwierdziliśmy w kilku źródłach, zarówno w samych mediach, jak i wśród polityków białoruskiej opozycji, w tym wśród jej najwyższych rangą przywódców.

Polskie pany

Problem polega na tym, że wszyscy nasi rozmówcy potwierdzili te doniesienia, ale jednocześnie zastrzegli sobie anonimowość. To efekt bardzo złej i szkodliwej praktyki w relacjach państwa polskiego z białoruskimi opozycjonistami, którzy są przez nie de facto utrzymywani.

Instytucje państwa polskiego od lat stosują wobec Białorusinów zasadę podszytą, jeśli nie wprost pogardą, to na pewno brakiem szacunku. Zasadę, która karze obcinaniem pieniędzy za jakąkolwiek krytykę naszej polityki. W efekcie Polska, nawet jeśli popełnia błędy, to się o tym nie dowiaduje, bo białoruscy opozycjoniści o naszych błędach nie są skłonni z nami rozmawiać.

Drugim problemem, który napotykamy, kiedy opisujemy politykę wobec białoruskiej opozycji, jest fakt, że od lat nie jest ona przedmiotem żadnej realnej debaty. Decyzje na tym polu są podejmowane przez osoby, które w istocie pracują dla lub też są ściśle powiązane z polskimi służbami specjalnymi (nawet jeżeli są zatrudnione w różnych instytucjach bądź fundacjach). Alternatywnie należą one do wąskiego kręgu towarzyskiego, który prowadzi niezmiennie nieskuteczną politykę wobec Białorusi i z nikim tego nie konsultuje.

Ograniczanie środków finansowych na początku roku kalendarzowego było nagminną praktyką stosowaną wobec białoruskiej opozycji i białoruskich niezależnych mediów. Częściowo działo się to celowo, a częściowo w wyniku fatalnego zarządzania. W efekcie białoruskie media wielokrotnie były pozbawione środków finansowych i tym samym były skazane na wegetację i chodzenie "po prośbie".

To, co było typowe dla Polski, nie jest jednak praktyką amerykańską. A jak już wspominaliśmy, impuls do ograniczenia finansowania wyszedł tym razem z USA. Za oceanem media białoruskie trafiły bowiem do tego samego "koszyka" co znacznie bardziej profesjonalne i dynamiczne opozycyjne media rosyjskie.

Ograniczenie finansowania jest też, niestety, częściowo uzasadnione. Znaczna część białoruskich mediów była w ocenie donotorów z USA całkowicie nieskuteczna. Media te straciły bowiem źródła informacji na Białorusi i w coraz większym stopniu skupiały się na wzajemnym przedrukowywaniu informacji. Rzecz jasna, tego rodzaju działania nie były w stanie w żaden realny sposób wpływać na rzeczywistość na Białorusi. Pewne zmiany były więc konieczne.