Присоединяйтесь к демонстрации против легитимации нынешнего сирийского переходного правительства!
📍 Варшава, ul. Jasnа 14a/16, перед зданием Представительства Еврокомиссии
🗓18 января (воскресенье)
⏰ 13:00
После свержения режима Асада власти обещали демократию и равноправие. Вместо этого последовали массовые убийства алавитов, друзов и атака на курдские районы Алеппо. Десятки тысяч людей были вынуждены бежать, сотни похищены, судьба многих неизвестна.
Пока правительственная армия вершила казни, председательница Европейской комиссии Урсула фон дер Ляйен посещала Сирию, пожимала руку ответственному за расправы Ахмеду аш-Шараа и объявляла о передаче 620 миллионов евро новому силовому правительству.
DEMONSTRATION IN SUPPORT OF ROJAVA AND DEMOCRACY IN SYRIA. STOP ETHNIC CLEANSING!
We invite you to a demonstration in front of the headquarters of the Representation of the European Commission in Poland, at 14a/16 Jasna Street in Warsaw, on Sunday, January 18, at 1:00 PM.
After the overthrow of the Assad regime in Syria, the new Transitional Government promised elections and equal rights for women as well as for all ethnic and religious groups. Since then, however, it has carried out massacres of the Alawite population, in which approximately 1500 people were murdered, as well as mass crimes against Druze communities, where around 2000 people were killed. In January, government forces, supported by Turkish mercenaries and drones, attacked and then militarily seized the autonomously administered Kurdish neighborhoods of Sheikh Maqsoud and Ashrafiyah in Aleppo. As a result of these actions, around 120 000 people were forced to flee their homes to save their lives. Many were killed or injured, and over 500 were abducted. Their fate remains unknown. Witnesses report public executions, desecration of bodies, throwing tied up people from buildings, and systematic torture. The perpetrators, aware of their impunity, document their crimes without the slightest shame.
While government troops were murdering civilians, the President of the European Commission, Ursula von der Leyen, was visiting Syria, shaking hands with Ahmed al Shaara, who is responsible for the massacres, and announcing the transfer of 620 million euros to the new government, which was not elected by society but seized power by force. While declarations of peace, inclusivity, and cooperation between Syria and Europe were being made, kidnappings, torture, and massacres of civilians were taking place in the Kurdish districts of Syria’s second-largest city. In this way, perpetrators of war crimes are being legitimized as partners for dialogue.
The attack on the Kurdish neighborhoods of Aleppo is an attack on the Women’s Revolution, that is, the Democratic Autonomous Administration of North and East Syria, known as Rojava. This project, based on equality, women’s emancipation, and peaceful coexistence of different communities, could serve as a model for all of Syria. However, it is not with representatives of the Democratic Administration that world leaders choose to meet. The authoritarian and patriarchal Syrian authorities seek to erase this example from the map.
The Women’s Revolution is inconvenient for empires pursuing their interests in the region, which is why it once again becomes a target of attacks and may once again be sold out by global powers in exchange for oil and influence. Israel, Turkey, the United States, Russia, and Europe are planning a new division of Syria that benefits only themselves and the ruling elite. A revolutionary, egalitarian, multiethnic, and democratic project does not fit into these plans.
We gather in front of the headquarters of the Representation of the European Commission in Poland to clearly and firmly state that we do not agree with legitimizing the current Syrian government. We do not agree with the smear campaign against the revolutionary project of North and East Syria. We do not agree with a Syria of one “correct” faith, where hatred between ethnic and religious groups is fueled and women are deprived of their rights.
We echo the voices of the people living in the Democratic Autonomous Administration of North and East Syria:
We want a democratic and egalitarian Syria.
We want a Syria for women and for all ethnic and religious groups.
We recognize the Democratic Autonomous Administration of North and East Syria as a truly just and peaceful project for the future of the country.
We demand an end to the massacres, humanitarian and political support for the Autonomous Administration, and accountability of the Syrian Transitional Government for the crimes it has committed.
Come to show your solidarity with Kurdish people and all people of Syria!
В знак солидарности с сирийским народом и особенно с женщинами Сирии мы собираемся, чтобы выразить протест против нападения Турции и Израиля, маргинализации женщин и продвижения религиозного фундаментализма новым сирийским временным правительством.
Мы также протестуем против лицемерия западных стран, которые предпочитают сотрудничать с фундаменталистами, а не с женской революцией на северо-востоке Сирии.
Мы поддерживаем всех наших сестер: курдских, арабских, друзских, ассирийских, армянских, езидских, алевитских, туркменских, чероки, сирийских женщин, которые сегодня борются за свои права и за свое будущее! Свободная Сирия принадлежит и им!
Крах режима
8 декабря режим семьи Асадов в Сирии, просуществовавший более 50 лет, рухнул. Вместе с сирийским народом мы радуемся недавно обретенной и оплаченной морем крови свободе.
Падение режима принесло освобождение тысячам заключенных и надежду на лучшее завтра для жителей и жительниц страны, увязших в безнадежности диктатуры и экономического кризиса.
Ситуацией хаоса, возникшей после падения режима, немедленно воспользовались региональные державы.
Турция
Турция и ее наемники из СНА (Сирийской национальной армии) атаковали районы северной Сирии, где уже 13 лет существует демократическая автономия северо-восточной Сирии, известная в мире как революция Рожавы. Это уникальная структура на Ближнем Востоке, где сосуществуют различные этнические и религиозные группы, система управления основана на прямой демократии, а в ее основе лежит женское равноправие. Турция и ее наемники безо всякой жалости стремятся к ее уничтожению, совершая террористические атаки на объекты инфраструктуры и гражданское население.
Израиль
Тем временем Израиль практически разоружил Сирию, сбросив бомбы на 400 целей - военные базы и склады боеприпасов, - убив при этом десятки мирных жителей. Израиль оккупирует все новые и новые территории на юго-западе страны. При этом он использует методы, опробованные в Палестине: разрушает дороги и дома, отключает воду и расстреливает мирные демонстрации.
ИГИЛ
Также исторически поддерживаемое Турцией, Исламское государство атакует со своих баз в пустыне, стремясь захватить как можно больше земель.
Права женщин и меньшинств
Временное правительство, поддерживаемое Турцией, было сформировано исламистской группировкой HTS, которая корнями уходит прямиком к Аль-Каиде. HTS сыграла важную роль в изгнании ненавистного режима Асада и рассматривается многими сирийцами и сирийками как шанс на лучшее завтра.
Однако Временное правительство начинает вводить антидемократические изменения. Над новой Сирией нависает призрак этнических чисток. HTS не беспокоится о правах меньшинств, подвергающихся нападениям на севере страны, или о судьбе людей, изгнанных из своих домов Израилем. Новое правительство хочет отстранить женщин от участия в общественной и социальной жизни. Религиозный фундаментализм медленно внедряется в школы, суды, государственные и социальные учреждения.
Лицемерие Запада
Несмотря на это, западные страны спешат завязать хорошие отношения и официально признать временное правительство представителем сирийского народа. Они никогда не делали этого с реально демократической и проженской революцией на северо-востоке Сирии.
Именно поэтому мы собираемся вместе, чтобы сказать: «Руки прочь от Сирии!
НЕТ Западу, сотрудничающему с фундаменталистами и преступниками!
Подхватывая голоса людей, празднующих на улицах Дамаска, Хомса, Алеппо, Мимбика и Камышло, мы требуем:
✊ Равных прав для женщин и всех этнических и религиозных меньшинств в новой демократической и светской Сирии
✊Закрытия воздушного пространства над Сирией, чтобы защитить ее от атак Турции и Израиля!
✊ Признания демократической Автономной администрации северо-восточной Сирии и других структур самоуправления международными институтами и правительствами мира
✊ Экономический бойкот Турции и Израиля и привлечение их правительств к ответственности за свои преступления.
Свободу Сирии! Свободу Палестине! Свободу Курдистану! Свободу всем женщинам!
📍Место проведения:
Мы начнем демонстрацию перед офисом советника по культуре и туризму Турецкой Республики (Краковское Предместье, 19), откуда пройдем к колонне Сигизмунда на Замковой площади.
Jako anarchistki i lewicowcy widzimy sprawę ludów uciśnionych jako wspólną walkę. Ruch lewicowy w Polsce jest tak wątły, że rozbijanie go na wrogie sobie lub obojętne frakcje powinnyśmy postrzegać jako zagrożenie i aktywnie zwalczać. Zwłaszcza jeśli stoi za tym propaganda reżimów, którym słabość ruchów jest na rękę.
Wele towarzyszek i towarzyszy wspierających sprawę palestyńską przekazuje nam informację, że osoby z Palestyny, z którymi mają kontakt, twierdzą, że SDF (Syryjskie Siły Demokratyczne, siły wojskowe Demorkatycznej Autonomicznej Administraci Północno-Wschodniej Syrii, znanej jako Rożawa) to mordercy.
Takie zarzuty są
zupełnie nie potwierdzone
szkodliwe
łatwo je zweryfikować
Syrian Observatory for Human Rights to organizacja monitorująca naruszanie praw człowieka na całym terenie Syrii.
"Niektóre grupy próbują wzniecić konflikt między Arabami i Kurdami przez rozpowszechnianie starych sfabrykowanych nagrań wideo. Niektóre z nich były opublikowane lata temu, żeby pokierować opinię publiczną w konkretnym kierunku. Z doniesień wiarygodnych źródeł wynika, że widea te pokazują Kurdów atakujących Arabskie kobiety i mężczyzn. Ale jest udowodnione, że te nagrania zostały sfabrykowane i sfilmowane w 2017 roku przez podżegaczy na północ od Aleppo.
Syryjskie Obserwatorium (Praw Człowieka) wzywa do powstrzymania konfliktów podczas tego delikatnego momentu, którego Syria doświadcza po upadku reżimu Bashara Al-Assada.
Wzywa także do zakończenia sektariańskich i rasistowskich praktyk, które rozjątrzają cierpienia Syryjczyków we wszystkich ich społeczńościach i grupach etnicznych."
Chcemy tutaj przypomnieć, że wbrew lansowanemu w Tureckich i pokrewnych mediach (jak Al Jazeera) oraz na Zachodzie poglądowi, SDF to organizacja parasolowa, w której większość stanowią grupy i osoby arabskie. (o czym pisałyśmy już tutaj: https://rewolucjabw.noblogs.org/post/2025/01/09/dlaczego-pws/)
SOHR publikuje również raporty roczne dotyczące łamania praw człowieka w różnych częściach Syrii (pod różnymi ciałami zarządzającymi). Zalecenia dotyczące terenów na których działa SDF na końcu raportu z 2024 roku, dotyczą złej sytuacji ekonomicznej regionu (która w dużej mierze wynika z wojny, bombardowań Turcji - np. na silosy ze zbożem, klęski suszy wywołanej odcięciem przez Turcję dopływu 2 największych rzek w regionie, embarga narzuconego na Syrię przez kraje Zachodu). SOHR wzywa także SDF do lepszej ochrony ludności przed ISIS (Turcja również wspierała ISIS, co jest dobrze udokumentowane).
Natomiast nigdzie nie pada zarzut dotyczący łamania przez nich praw człowieka czy mordowania ludności cywilnej.
W zestawieniu osób zabitych na tych terenach pojawia się rodzina z dziećmi, na ten zarzut SDF odpowiada, że są to osoby zabite przez fundamentalistyczne bojówki (wspierane przez Turcję)
https://anfenglishmobile.com/rojava-syria/-77228
W analogicznym raporcie dotyczącym działalności Turcji na terenie Syrii, SOHR wzywa do rozliczenia Turcji przez międzynarodowy syste sprawiedliwości za morderstwa dokonane przez nią na terenie Syrii.
https://www.syriahr.com/en/353337/
Wojna informacyjna odgyrwa współcześnie ogromną rolę. Jak zwykle to mocarstwa mają przewagę nad małymi gnębionymi wojną (również ekonomiczną) regionami i narodami. Dlatego tym ważniejsze jest nie powielać wrogiej propagandy i oddawać głos tym, które są na marginalnej pozycji.
Smutne jest również używanie przez (pro)Palestyńską społeczność argumentu "terroryzm". Osoby walczące o wolność Palestyny powinny rozumieć, że zarzuty "terrorystyczne" zawsze były używane wobec walk antykolonialnych i wyzwoleńczych, gdy w tym samym czasie terror stosowany przez mocarstwa jest nazywany zawsze wojną w słusznej sprawie (jak miało to miejsce np. w Iraku).
Siły SDF nie stosują metod terrorystycznych, tzn ich celem nie jest ludność cywilna. W przeciwieństwie do ruchu wyzwolenia Palestyny, który używa tej metody. Nie chcę tutaj dyskutować moralnej słuszności bądź nie takich metod. Chcę za to podkreślić, że nie rozumiem osób, które wspierają ruch palestyński, ale nie chcą wspierać ruchu kurdyjskiego ze względu na ich domniemany "terroryzm". Jest to nie tylko niezgodne z faktami, jest to również logicznie niespójne.
Ostatnie próby łączenia sprawy Kurdyjskiej z Izraelem, bardzo popularne w zachodnich i lokalnych mediach, są także jedną z metod tworzenia rozłamu pomiędzy ludnością Kurdyjską i Arabską.
Chociaż Turcja osadza palestyńskich uchodźców na przejętych przez siebie terenach kurdyjskich (Afrin), a palestyńskie firmy budują nowe osiedla na ruinach kurdyjskich wiosek (!), rewolucyjny ruch kurdyjski cały czas daje wyraz solidarności ze sprawą Palestyny.
I chociaż niektórzy Palestyńczycy i Palestynki wolą wierzyć Tureckiej propagandzie, niż sprawdzić fakty, tak jak ruch kurdyjski będziemy zawsze stać po stronie Palestyny. Bo tylko wspólną walką możemy pokonać imperia, te globalne i te lokalne.
Bojownicy PKK walczący u boku PLO w dolinie Litani w Libanie. 10 z nich poległo w obronie Zamku Arnun
"Walka ludu Palestyńskiego jest słuszna i nic nie może zaprzeczyć jej słuszności. Jako Ruch Wyzwolenia Kurdystanu zawsze wspieraliśmy słuszną walkę Palestyńczyków. Dla rozwiązania problemów i rozwoju demokracji na Bliskim Wschodzie, rozwiązanie kwestii palestńskiej jest tak samo ważne, jak rozwiązanie kwestii kurdyjskiej."
13.10.2023 oświadczenie KCK (Unii Wspólnot Kurdyjskich):
"Zawarliśmy przyjaźń z ludem Palestyny na frontach wojny. Nasz ruch oraz lud kurdyjski dały palestyńskiemu ruchowi oporu największe wsparcie. Bronimy sprawiedliwej walki Palestyńczyków aż to końca."
5.11.2023 Duran Kalkan, członek Rady Wykonawczej KCK oraz PKK
Jako anarchistki i lewicowcy widzimy sprawę ludów uciśnionych jako wspólną walkę. Ruch lewicowy w Polsce jest tak wątły, że rozbijanie go na wrogie sobie lub obojętne frakcje powinnyśmy postrzegać jako zagrożenie i aktywnie zwalczać. Zwłaszcza jeśli stoi za tym propaganda reżimów, którym słabość ruchów jest na rękę.
Wele towarzyszek i towarzyszy wspierających sprawę palestyńską przekazuje nam informację, że osoby z Palestyny, z którymi mają kontakt, twierdzą, że SDF (Syryjskie Siły Demokratyczne, siły wojskowe Demorkatycznej Autonomicznej Administraci Północno-Wschodniej Syrii, znanej jako Rożawa) to mordercy.
Takie zarzuty są
zupełnie nie potwierdzone
szkodliwe
łatwo je zweryfikować
Syrian Observatory for Human Rights to organizacja monitorująca naruszanie praw człowieka na całym terenie Syrii.
"Niektóre grupy próbują wzniecić konflikt między Arabami i Kurdami przez rozpowszechnianie starych sfabrykowanych nagrań wideo. Niektóre z nich były opublikowane lata temu, żeby pokierować opinię publiczną w konkretnym kierunku. Z doniesień wiarygodnych źródeł wynika, że widea te pokazują Kurdów atakujących Arabskie kobiety i mężczyzn. Ale jest udowodnione, że te nagrania zostały sfabrykowane i sfilmowane w 2017 roku przez podżegaczy na północ od Aleppo.
Syryjskie Obserwatorium (Praw Człowieka) wzywa do powstrzymania konfliktów podczas tego delikatnego momentu, którego Syria doświadcza po upadku reżimu Bashara Al-Assada.
Wzywa także do zakończenia sektariańskich i rasistowskich praktyk, które rozjątrzają cierpienia Syryjczyków we wszystkich ich społeczńościach i grupach etnicznych."
Chcemy tutaj przypomnieć, że wbrew lansowanemu w Tureckich i pokrewnych mediach (jak Al Jazeera) oraz na Zachodzie poglądowi, SDF to organizacja parasolowa, w której większość stanowią grupy i osoby arabskie. (o czym pisałyśmy już tutaj: https://rewolucjabw.noblogs.org/post/2025/01/09/dlaczego-pws/)
SOHR publikuje również raporty roczne dotyczące łamania praw człowieka w różnych częściach Syrii (pod różnymi ciałami zarządzającymi). Zalecenia dotyczące terenów na których działa SDF na końcu raportu z 2024 roku, dotyczą złej sytuacji ekonomicznej regionu (która w dużej mierze wynika z wojny, bombardowań Turcji - np. na silosy ze zbożem, klęski suszy wywołanej odcięciem przez Turcję dopływu 2 największych rzek w regionie, embarga narzuconego na Syrię przez kraje Zachodu). SOHR wzywa także SDF do lepszej ochrony ludności przed ISIS (Turcja również wspierała ISIS, co jest dobrze udokumentowane).
Natomiast nigdzie nie pada zarzut dotyczący łamania przez nich praw człowieka czy mordowania ludności cywilnej.
W zestawieniu osób zabitych na tych terenach pojawia się rodzina z dziećmi, na ten zarzut SDF odpowiada, że są to osoby zabite przez fundamentalistyczne bojówki (wspierane przez Turcję)
https://anfenglishmobile.com/rojava-syria/-77228
W analogicznym raporcie dotyczącym działalności Turcji na terenie Syrii, SOHR wzywa do rozliczenia Turcji przez międzynarodowy syste sprawiedliwości za morderstwa dokonane przez nią na terenie Syrii.
https://www.syriahr.com/en/353337/
Wojna informacyjna odgyrwa współcześnie ogromną rolę. Jak zwykle to mocarstwa mają przewagę nad małymi gnębionymi wojną (również ekonomiczną) regionami i narodami. Dlatego tym ważniejsze jest nie powielać wrogiej propagandy i oddawać głos tym, które są na marginalnej pozycji.
Smutne jest również używanie przez (pro)Palestyńską społeczność argumentu "terroryzm". Osoby walczące o wolność Palestyny powinny rozumieć, że zarzuty "terrorystyczne" zawsze były używane wobec walk antykolonialnych i wyzwoleńczych, gdy w tym samym czasie terror stosowany przez mocarstwa jest nazywany zawsze wojną w słusznej sprawie (jak miało to miejsce np. w Iraku).
Siły SDF nie stosują metod terrorystycznych, tzn ich celem nie jest ludność cywilna. W przeciwieństwie do ruchu wyzwolenia Palestyny, który używa tej metody. Nie chcę tutaj dyskutować moralnej słuszności bądź nie takich metod. Chcę za to podkreślić, że nie rozumiem osób, które wspierają ruch palestyński, ale nie chcą wspierać ruchu kurdyjskiego ze względu na ich domniemany "terroryzm". Jest to nie tylko niezgodne z faktami, jest to również logicznie niespójne.
Ostatnie próby łączenia sprawy Kurdyjskiej z Izraelem, bardzo popularne w zachodnich i lokalnych mediach, są także jedną z metod tworzenia rozłamu pomiędzy ludnością Kurdyjską i Arabską.
Chociaż Turcja osadza palestyńskich uchodźców na przejętych przez siebie terenach kurdyjskich (Afrin), a palestyńskie firmy budują nowe osiedla na ruinach kurdyjskich wiosek (!), rewolucyjny ruch kurdyjski cały czas daje wyraz solidarności ze sprawą Palestyny.
I chociaż niektórzy Palestyńczycy i Palestynki wolą wierzyć Tureckiej propagandzie, niż sprawdzić fakty, tak jak ruch kurdyjski będziemy zawsze stać po stronie Palestyny. Bo tylko wspólną walką możemy pokonać imperia, te globalne i te lokalne.
Bojownicy PKK walczący u boku PLO w dolinie Litani w Libanie. 10 z nich poległo w obronie Zamku Arnun
"Walka ludu Palestyńskiego jest słuszna i nic nie może zaprzeczyć jej słuszności. Jako Ruch Wyzwolenia Kurdystanu zawsze wspieraliśmy słuszną walkę Palestyńczyków. Dla rozwiązania problemów i rozwoju demokracji na Bliskim Wschodzie, rozwiązanie kwestii palestńskiej jest tak samo ważne, jak rozwiązanie kwestii kurdyjskiej."
13.10.2023 oświadczenie KCK (Unii Wspólnot Kurdyjskich):
"Zawarliśmy przyjaźń z ludem Palestyny na frontach wojny. Nasz ruch oraz lud kurdyjski dały palestyńskiemu ruchowi oporu największe wsparcie. Bronimy sprawiedliwej walki Palestyńczyków aż to końca."
5.11.2023 Duran Kalkan, członek Rady Wykonawczej KCK oraz PKK
Zawsze mamy w pamięci rewolucyjną rolę Ruchu Wyzwolenia Palestyny, który jest źródłem inspiracji w naszym regionie. W naszym regionie Palestyńczycy byli najważniejszym ludem, który okazał braterstwo ludowi kurdyjskiemu. (… ) Kurdyjska partyzantka otrzymała swoje pierwsze szkolenia w obozach palestyńskich. Ja również otrzymałem swoje pierwsze szkolenie w Palestynie i jestem także palestyńskim partyzantem. Wiele razy mówiłem, że jestem z tego dumny. Niewątpliwie palestyńska walka o wolność i demokracja są święte, a ich prawo do wolnego i demokratycznego życia nie może być dyskutowane czy negocjowane
Członek Rady Wykonawczej PKK Durkan Kalkan, 24.09.2023
W Polskim ruchu lewicowym pojawiło się kilka osób, które usprawiedliwiają własne pro-izraelskie i syjonistyczne postawy powołując się na kurdyjski ruch rewolucyjny. Nie będziemy ich wymieniać, żeby nie propagować ich poglądów. Do tego sam Izrael mówiąc nieładnie „wyciera sobie gębę” kwestią kurdyjską, lansując się na obrońcę praw Kurdów.
Głosy kibicujące sojuszowi Izraela i Kurdów, chcą łączyć najbardziej postępową rewolucję na Bliskim Wschodzie z najbardziej reakcjonistycznym i apardheidowskim państwem kolonialnym w regionie. Z pewnością nie pomagają one sprawie kurdyjskiej w Polsce. Dlatego chcemy przyjrzeć się historii, ideologii i wypowiedziom ruchu kurdyjskiego, żeby zdementować te szkodliwe pogłoski.
Fikcja, jakoby ruch kurdyjski popierał Izrael lub był mu przychylny, jest nie tylko niezrozumieniem przekazu, który idzie od ruchu kurdyjskiego. Jest też zagrożeniem dla sprawy kurdyjskiej i pogłębia izolację Rewolucji Północno-Wschodniej Syrii od jej najbliższych sąsiadów, oraz jej własnej ludności, z której większość stanowią Arabowie. Stanowi również przeszkodę w kontynuowaniu wspólnej atykolonialnej walki przez ludność kurdyjską i palestyńską.
W tym momencie sprawa ma tym większe znaczenie, że duża część walki poza polami bitwy toczy się również w świecie mediów i propagandy służącej imperialistycznym ambicjom lokalnych lub globalych graczy. Część społeczności arabskiej śledzi tureckie bądź inne zaprzyjaźnione z Turcją media. które są nieprzychylne projektowi rewolycyjnemu w Północno-Wschodniej Syrii i rozpowszechniają antydemokratyczną i antykurdyjską propagandę. Katarska, zaprzyjaźniona z Turcją Al-Jazeera np, rzetelnie publikująca informacje o cierpieniach Palestyńczyków, o rewolucji w PWS pisze jak o terrorystach.
W chwili obecnej, gdy Turcja tworzy sobie silną pozycję w Syrii, a nowy Rząd Tymczasowy Syrii centralizuje władzę, ważą się losy rewolucji i wszystkich grup, które tam żyją.
Izrael próbuje legitymizować swoje zbrodnie na ludności palestyńskiej głosząc poparcie dla Kurdów. Ale nie jest to działanie, które realnie może służyć Kurdom, a jedynie część jego kampanii wybielającej. Podobnie Turcja, która dąży do czystki etnicznej na Kurdach, na arenie międzynarodowej lansuje się na obrońcę Palestyńczyków. Jednak do tej pory żaden z tych krajów nie wykonał realnych ruchów, które mogłyby zmienić los jednego lub drugiego narodu. Choć oba posiadają ogromne potencjały militarne. Turcja wspiera po kryjomu Izrael, przesyłając tam ropę i inne produkty i kreatywnie obchodząc narzucone przez siebie samą embargo.
Zawarliśmy przyjaźń z ludem Palestyny na frontach wojny. Nasz ruch oraz lud kurdyjski dały palestyńskiemu ruchowi oporu największe wsparcie. Bronimy sprawiedliwej walki Palestyńczyków aż to końca. 5.11.2023 Duran Kalkan, członek Rady Wykonawczej KCK
Walka ludu Palestyńskiego jest słuszna i nic nie może zaprzeczyć jej słuszności. Jako Ruch Wyzwolenia Kurdystanu zawsze wspieraliśmy słuszną walkę Palestyńczyków.
13.10.2023 oświadczenie KCK (Unii Wspólnot Kurdyjskich)
Ludobójstwo na ludności Palestyny trwa od 75 lat. Sprzeciwiamy się temu ludobójstwu i popieramy uzasadnione prawa ludu palestyńskiego.
5.11.2023 Duran Kalkan, członek Rady Wykonawczej KCK
“Zawsze mamy w pamięci rewolucyjną rolę Ruchu Wyzwolenia Palestyny, który jest źródłem inspiracji w naszym regionie. W naszym regionie Palestyńczycy byli najważniejszym ludem, który okazał braterstwo ludowi kurdyjskiemu. (… ) Kurdyjska partyzantka otrzymała swoje pierwsze szkolenia w obozach palestyńskich. Ja również otrzymałem swoje pierwsze szkolenie w Palestynie i jestem także palestyńskim partyzantem. Wiele razy mówiłem, że jestem z tego dumny. Niewątpliwie palestyńska walka o wolność i demokracja są święte, a ich prawo do wolnego i demokratycznego życia nie może być dyskutowane czy negocjowane”
Członek Rady Wykonawczej PKK Durkan Kalkan, 24.09.2023
W Polskim ruchu lewicowym pojawiło się kilka osób, które usprawiedliwiają własne pro-izraelskie i syjonistyczne postawy powołując się na kurdyjski ruch rewolucyjny. Nie będziemy ich wymieniać, żeby nie propagować ich poglądów. Do tego sam Izrael mówiąc nieładnie „wyciera sobie gębę” kwestią kurdyjską, lansując się na obrońcę praw Kurdów.
Głosy kibicujące sojuszowi Izraela i Kurdów, chcą łączyć najbardziej postępową rewolucję na Bliskim Wschodzie z najbardziej reakcjonistycznym i apardheidowskim państwem kolonialnym w regionie. Z pewnością nie pomagają one sprawie kurdyjskiej w Polsce. Dlatego chcemy przyjrzeć się historii, ideologii i wypowiedziom ruchu kurdyjskiego, żeby zdementować te szkodliwe pogłoski.
Fikcja, jakoby ruch kurdyjski popierał Izrael lub był mu przychylny, jest nie tylko niezrozumieniem przekazu, który idzie od ruchu kurdyjskiego. Jest też zagrożeniem dla sprawy kurdyjskiej i pogłębia izolację Rewolucji Północno-Wschodniej Syrii od jej najbliższych sąsiadów, oraz jej własnej ludności, z której większość stanowią Arabowie. Stanowi również przeszkodę w kontynuowaniu wspólnej atykolonialnej walki przez ludność kurdyjską i palestyńską.
W tym momencie sprawa ma tym większe znaczenie, że duża część walki poza polami bitwy toczy się również w świecie mediów i propagandy służącej imperialistycznym ambicjom lokalnych lub globalych graczy. Część społeczności arabskiej śledzi tureckie bądź inne zaprzyjaźnione z Turcją media. które są nieprzychylne projektowi rewolycyjnemu w Północno-Wschodniej Syrii i rozpowszechniają antydemokratyczną i antykurdyjską propagandę. Katarska, zaprzyjaźniona z Turcją Al-Jazeera np, rzetelnie publikująca informacje o cierpieniach Palestyńczyków, o rewolucji w PWS pisze jak o terrorystach.
W chwili obecnej, gdy Turcja tworzy sobie silną pozycję w Syrii, a nowy Rząd Tymczasowy Syrii centralizuje władzę, ważą się losy rewolucji i wszystkich grup, które tam żyją.
Izrael próbuje legitymizować swoje zbrodnie na ludności palestyńskiej głosząc poparcie dla Kurdów. Ale nie jest to działanie, które realnie może służyć Kurdom, a jedynie część jego kampanii wybielającej. Podobnie Turcja, która dąży do czystki etnicznej na Kurdach, na arenie międzynarodowej lansuje się na obrońcę Palestyńczyków. Jednak do tej pory żaden z tych krajów nie wykonał realnych ruchów, które mogłyby zmienić los jednego lub drugiego narodu. Choć oba posiadają ogromne potencjały militarne. Turcja wspiera po kryjomu Izrael, przesyłając tam ropę i inne produkty i kreatywnie obchodząc narzucone przez siebie samą embargo.
Zawarliśmy przyjaźń z ludem Palestyny na frontach wojny. Nasz ruch oraz lud kurdyjski dały palestyńskiemu ruchowi oporu największe wsparcie.
Bronimy sprawiedliwej walki Palestyńczyków aż to końca.
5.11.2023 Duran Kalkan, członek Rady Wykonawczej KCK
Walka ludu Palestyńskiego jest słuszna i nic nie może zaprzeczyć jej słuszności. Jako Ruch Wyzwolenia Kurdystanu zawsze wspieraliśmy słuszną walkę Palestyńczyków.
13.10.2023 oświadczenie KCK (Unii Wspólnot Kurdyjskich)
Ludobójstwo na ludności Palestyny trwa od 75 lat. Sprzeciwiamy się temu ludobójstwu i popieramy uzasadnione prawa ludu palestyńskiego.
5.11.2023 Duran Kalkan, członek Rady Wykonawczej KCK
Zapraszamy na spotkanie inicjujące folkowy chór rewolucyjny.
Warszawa, Ada Puławska,
18 stycznia 2024,
10.00 (sala lekcyjna)
Chcemy śpiewać i rewolucjonizować słowiańskie pieśni na krzyku (białym głosem), ale również rewolucyjne pieśni arabskie, kurdyjskie, i z innych kultur. Chcemy zainicjować kulturę rewolucyjnego śpiewu na marszach, protestach i demonstracjach. Nie jesteśmy profesjonalnymi śpiewaczkami i wierzymy, że rewolucyjny i tradycyjny śpiew są dla wszystkich.
Spotkanie w sobotę ma być przygotowaniem do demonstracji "Syria jest kobietą. Solidarnie w walce z imperializmem i fundamentalizmem"
https://szmer.info/post/5641865
Zapraszamy osoby, które mogą równocześnie przyjść na próbę i wystąpić na demonstracji.
Przyświecają nam anarchistyczne, feministyczne i anty-rasistowskie idee. Wierzymy w internacjonalizm, wspieramy walkę towarzyszek w Ukrainie, Palestynie, Północno-Wschodniej Syrii (Rożawie), Syrii, Chiapas i wielu innych miejscach.
Zapraszamy osoby, ktorym takie idee są bliskie.
plan spotkania:
00 rozgrzewka,
nauka techniki śpiewu na krzyku,
nauka piosenki na demonstrację
12.00 przerwa na obiad i odpoczynek (obiad we własnym zakresie)
13.15 idziemy na demonstrację
14.00-15.30 demonstracja
Spotkanie odbędzie sie jeśli zgłosi się co najmniej 5 osób.
Rożawa, miejsce gdzie obecnie wciąż trwają rewolucyjne zmiany społeczne i miejsce, gdzie wciąż trwa walka o przetrwanie. Tym razem nie jest to walka z tzw. Państwem Islamskim, lecz z drugą co do wielkości armią w NATO, armią turecką. Na szczęście nie doszło jeszcze do pełnoskalowej napaści Turcji na terytoria Demokratycznej Autonomicznej Administracji Północno-Wschodniej Syrii, choć ta groźba wciąż wisi w powietrzu. Rożawa przez lata urosła do niemal mitu, zrealizowanej utopii, gdzie zwyciężyła rewolucja a anarchistki wraz z innymi lewicowcami wprowadzają w życie ideały płynące z więziennej celi Abdullaha Öcalana… Czy tak jest naprawdę? Czy może tylko chcemy by tak było, wiedzeni za nos przez rewolucyjną propagandę sukcesu? Jako anarchistki/ści musimy być zawsze czujni i analizować wszystko pod krytycznym kątem. I taka jest ta rozmowa. Rozmowa z dwoma osobami, które dłuższą chwilę przebywały w Rożawie, które miały możliwość bycia zarówno wewnątrz ruchu, jak i wśród zwykłych mieszkanek i mieszkańców tego regionu. Osoby te mają z jednej strony krytyczne podejście do wielu spraw związanych z tamtejszą rewolucją, ale z drugiej dostrzegają w niej bardzo wiele aspektów i rozwiązań, jakich z całą pewnością brakuje nie tylko w ruchu anarchistycznym na terytorium zwanym Polską. Dlatego rozmowa ta jest bardzo ważna i należy się jej uważna lektura, do czego zachęcamy.
مظاهرة: سوريا امرأة. تضامنا ضد الإمبريالية والأصولية ، وارسو 18 يناير ، الساعة 2 ظهرا.
باللغة العربية أدناه
Çalakî: Sûrîya jin e. Di piştevaniya li dijî emperyalîzm û cihadizm e, li Varsovê yê, 18ê Çilê, saet 14:00.
(Wergerandina Kurdî li jêr e)
Demonstration: Syria is a woman. In solidarity against imperialism and fundamentalism, Warsaw 18 January, 2 pm.
In solidarity with the Syrian people and especially with Syrian women, we meet to protest against Turkish and Israeli attacks, the marginalisation of women and introducing religious fundementalism by the Syrian Transitional Government.
We also want to protest against the hypocrisy of Western governments that prefer to ally themselves with fundementalist forces rather than with the Women Revolution of North and East Syria.
We support all our sisters: Kurds, Arabs, Druze, Assyrians, Armenians, Jezidi, Alewites, Turkemen, Circassians, Syriacs - in their fight for their rights and their future! Free Syria belongs to them!
The Fall of the Regime
On December 8th, 2024, over 50 years-long regime of the Assad family has fallen. Together with the people of Syria we want to celebrate their newfound freedom, that so many have payed for with their blood.
The fall of the Assad regime has brought liberation to thousands of political priosoners, as well as a hope for a better tomorrow for the country drowned by hopelessness of dictatorship and economic crisis.
The chaos that came after the regime's fall was almost immediately used by local powers seeking to expand their areas of control and influence.
Turkey
Turkey and their SNA (Syrian National Army) mercenaries attacked the territories of the Democratic Autonomous Administration of North and East Syria (DAANES) that has been in existence there for the last 13 years. The Autononous Administration, also known as the Rojava Revolution, is a truly unique project in the Middle East in which diverse ethnic, cultural and religious groups coexist under a system based on direct democracy and equal rights for women. Turkey and it's mercenaries aim for annihilation of this project, attacking it's critical infrastructure and civilian population.
Israel
At the same time Israel has practically disarmed Syria, by bombarding over 400 "targets" - military bases and ammunition storage facilities - killing dozens of civilians in the act. Israel also continues to occupy more and more land in the South-West of the country. It is using the same methods as in Palestine: destroying houses and roads, cutting off water and opening fire at peaceful demonstrations.
ISIS
Also the Islamic State (ISIS), historically supported by Turkey, is attacking from its bases in the desert, trying to capture as much of terrain as possible.
Women & Minorities Rights
Turkish-supported Syrian Transitional Government was created by HTS (Hayat Tahrir al-Sham), an islamist faction with direct roots to Al-Qaeda. HTS played a major role in defeating the despised Assad regime and is seen by many Syrians as a chance for a better future.
However, the Transitional Government is starting to introduce anti-democratic changes. A shadow of ethnic cleansing looms over Syria. HTS does not speak in support of minorities that are being attacked in the North nor for the rights of people driven from their homes by Israel. The new government wants women to withdraw from public and social life. Religious fundementalism is slowly being introduced into schools, courts, public and social institutions.
Western Hypocrisy
Despite this, Western governments are eager to build good relations with the Transitional Government, which they formally recognise as the legitimate representative of the Syrian people. This kind of recognition was never given to the truly democratic and based on women emancipation Revolution in North and East Syria.
This is why we meet to say: Hands off Syria!
NO to the Western deals with fundementalists and criminals!
Echoing voices of the people celebrating on the streets of Damascus, Homs, Allepo, Mimbic and Qamishlo we demand:
! Equality for women and all ethnic and religious minorities in the new democratic and secular Syria!
! Closing the airspace over Syria to prevent future attacks by Turkey and Israel!
! Formal recognition of the Democratic Autonomous Administration of North and East Syria and other self-governing bodies by international institutions and governments around the world!
! Economic boycott of Turkey and Israel as well as bringing their governments to justice for the crimes that they are committing!
Freedom for Syria! Freedom for Palestine! Freedom for Kurdistan! Freedom for all women!
Place:
The demonstration will start next to the Beaureau of the Coucellor for Culture and Tourism of the Turkich Republic (Krakowskie Przedmieście street 19), then we will walk until the Sigmund's Column at Castle Square. Time: January 18th, 2025 (Saturday), 2:00-3:30 pm
باللغة العربية
تضامنا مع الشعب السوري وخاصة مع النساء السوريات، نجتمع للاحتجاج على الهجمات التركية والإسرائيلية، وتهميش المرأة، وإدخال العقلية الدينية من قبل الحكومة الانتقالية السورية.
نريد أيضا الاحتجاج على نفاق الحكومات الغربية التي تفضل التحالف مع القوى التمويلية بدلا من الثورة النسائية في شمال وشرق سوريا.
نحن ندعم جميع أخواتنا: الأكراد، العرب، الدروز، الآشوريين، الأرمن، الايزيديين ، العلويين، التركمان، الشركس، السريان، في نضالهم من أجل حقوقهم ومستقبلهم! سوريا الحرة ملك لهم!
سقوط النظام
في 8 ديسمبر 2024 ، سقط نظام عائلة الأسد الذي دام أكثر من 50 عاما. نريد مع الشعب السوري أن نحتفل بحريته المكتشفة حديثا، والتي دفع الكثيرون ثمنها بدمائهم.
جلب سقوط نظام الأسد التحرر لآلاف الرعاة السياسيين، فضلا عن الأمل في غد أفضل للبلاد الغارقة في اليأس من الديكتاتورية والأزمة الاقتصادية.
الفوضى التي حدثت بعد سقوط النظام استخدمت على الفور تقريبا من قبل القوى المحلية التي تسعى إلى توسيع مناطق سيطرتها ونفوذها.
تركيا
هاجمت تركيا ومرتزقتها الجيش الوطني السوري أراضي الإدارة الذاتية الديمقراطية لشمال وشرق سوريا (DAANES) التي كانت موجودة هناك منذ 13 عاما. الإدارة الذاتية، المعروفة أيضا باسم ثورة روج آفا، هي مشروع فريد حقا في الشرق الأوسط تتعايش فيه مجموعات عرقية وثقافية ودينية متنوعة في ظل نظام قائم على الديمقراطية المباشرة والمساواة في الحقوق للمرأة. تهدف تركيا ومرتزقتها إلى إبادة هذا المشروع ، ومهاجمة بنيتها التحتية الحيوية والسكان المدنيين.
إسرائيل
في الوقت نفسه ، قامت إسرائيل بنزع سلاح سوريا عمليا ، من خلال قصف أكثر من 400 "هدف" - قواعد عسكرية ومنشآت تخزين ذخيرة - مما أسفر عن مقتل عشرات المدنيين في هذا العمل. ولا تزال إسرائيل تحتل المزيد والمزيد من الأراضي في جنوب غرب البلد. وهي تستخدم نفس الأساليب كما في فلسطين: تدمير المنازل والطرق، وقطع المياه، وإطلاق النار على المظاهرات السلمية.
الدولة الاسلامية (داعش)
كما أن تنظيم الدولة الإسلامية (داعش)، المدعوم تاريخيا من تركيا، يهاجم من قواعدها في الصحراء، في محاولة للاستيلاء على أكبر قدر ممكن من التضاريس.
حقوق المرأة والأقليات
تم إنشاء الحكومة الانتقالية السورية المدعومة من تركيا من قبل هيئة تحرير الشام، وهي فصيل إسلامي له جذور مباشرة إلى القاعدة. لعبت هيئة تحرير الشام دورا رئيسيا في هزيمة نظام الأسد المحتقر ويعتبرها العديد من السوريين فرصة لمستقبل أفضل.
ومع ذلك، بدأت الحكومة الانتقالية في إدخال تغييرات مناهضة للديمقراطية. ظل التطهير العرقي يلوح في الأفق على سوريا. لا تتحدث هيئة تحرير الشام عن دعم الأقليات التي تتعرض للهجوم في الشمال ولا عن حقوق الأشخاص الذين طردتهم إسرائيل من ديارهم. تريد الحكومة الجديدة أن تنسحب النساء من الحياة العامة والاجتماعية. يتم إدخال الأساس الديني ببطء في المدارس والمحاكم والمؤسسات العامة والاجتماعية.
النفاق الغربي
على الرغم من ذلك، فإن الحكومات الغربية حريصة على بناء علاقات جيدة مع الحكومة الانتقالية، التي تعترف بها رسميا كممثل شرعي للشعب السوري. لم يمنح هذا النوع من الاعتراف أبدا للثورة الديمقراطية الحقيقية القائمة على تحرير المرأة في شمال وشرق سوريا.
لهذا السبب نجتمع لنقول: ارفعوا أيديكم عن سوريا! لا للصفقات الغربية مع الأساسيين والمجرمين!
مرددا أصوات الناس الذين يحتفلون في شوارع دمشق وحمص وأليبو وميمبيك والقامشلو نطالب:
! المساواة للمرأة وجميع الأقليات العرقية والدينية في سوريا الديمقراطية والعلمانية الجديدة!
! إغلاق المجال الجوي فوق سوريا لمنع هجمات مستقبلية من قبل تركيا وإسرائيل!
! الاعتراف الرسمي بالإدارة الذاتية الديمقراطية لشمال وشرق سوريا وغيرها من هيئات الحكم الذاتي من قبل المؤسسات الدولية والحكومات في جميع أنحاء العالم!
! المقاطعة الاقتصادية لتركيا وإسرائيل وكذلك تقديم حكومتيهما للعدالة على الجرائم التي يرتكبونها!
الحرية لسوريا! الحرية لفلسطين! الحرية لكردستان! الحرية لجميع النساء!
مكان:
ستبدأ المظاهرة بجوار Beaureau of the Coucellor للثقافة والسياحة في جمهورية تركيتش (شارع Krakowskie Przedmieście 19) ، ثم سنسير حتى عمود سيغموند في ساحة القلعة. الوقت: 18 يناير 2025 (السبت) ، 2:00 - 3:30 مساء
Kurdî
Çalakî: Sûrîya jin e. Di piştevaniya li dijî emperyalîzm û cihadizm e,li Varsovê yê, 18ê Çilê, saet 14:00
Bi reya hevpeymaniya gelê Sûrî û bi taybetî bi jinên Sûrî, em bi hev re diçin xweparastinê dijî êrîşên Tirkan û Îsraîlê, li dijî jîbirandinên jinan û berhevkirina aqîdeya îslamî ya radikal bi rêveberiya Komara Devera Sûrî.
Her wiha em durûtiya welatên rojavayî yên ku ji Şoreşa Jinê ya Bakur-Rojhilatê Sûrîyeyê re lihevnekirina bi grûpên radikal re tercîh dikin, şermezar dikin.
Em piştgiriyê didin hemû xwişkên xwe: Kurd, Ereb Dûrzî , Aşûrî, Ermenî, Êzidî, Alawî, Turkmen, Çerkes, Sûryanî – li şerê xwe ji bo maf û pêşerojê serbixwe ! Sûriye azad yê wan e!
Dawiya Rejimê
Di 8ê Çileya 2024-an de, hêzên rejîma malbata Esadê ya ku ji berî 50 salan domî dike, hate dawîn. Bi hev re bi gelê Sûrî em dixwazin azadiya nû ya wan bi serserî pîroz bikin, azadiyek ku gelek ji bo wê xwîna xwe rijand.
Ketina rejîma Esadê bi xwe hezaran girtiyên siyasî rizgar kirin, û bû hêvî ji bo rojêkî baştir bê afirandin ji bo welatek ku di diktatoriyekê û kriziyek aborî de fetisandî bû.
Hêzên herêmî ev tevlîhevî ku di piştî ketina rejîm çêbû, bikar anîn ji bo berjiwendiya xwe û kontrola xwe fireh bikin.
Tirkiye
Tirkîye û leşkerên xwe ya ku bi navê SNA (Artêşa Nîştimanî ya Sûrî) li ser deverên Rêveberiya Xweser a Demokratîk ya Bakur û Rojhilata Sûriyê (DAANES) ku ji 13 salan vir heye, êrîş kirin. Rêveberiya Xweser, ku wekî Şoreşa Rojava tê zanîn, projeyekî taybet li Rojhilata Navînê ye, ku di nav pergalek ku li ser demokrasiyê ya rasterast û mafên wekhev ên jinan hatî saz kirin, pêkhatî, çandî û olî yên pirreng bi hev re dijîn.
Tirkiye û çeteyên xwe dixwazin vê projeyê tine bikin bi bombebarankirina bingehên pêdivîyên jiyane û gelê sivîl.
Îsraîl
Di heman demê de, Îsraîl hêza Sûrîyê ji dest xist, bi bombebarankirina zêdetirî 400 deveran - cihên leşkerî û amûrên şer - û bi van êrîşan bi dehan sivîl jî kuştin. Dagirkirina Îsraîl li Başûr û Rojavayê Sûriye berdewam dike.
Eynî ku ew wek ku li ser gelê Filistîn dike, ew li Sûriye dike: hilweşandina mal û riyan, qutkirina av, û êrîş li ser kes ku protesto çêdikin.
Dewleta Îslamî (DAIŞ)
Dewleta Îslamî (DAIŞ), ku di dîrokê de bi awayekî pir diyar ji hêla Tirkiyeyê ve hatibûn piştgirî kirin, ji noqteyên xwe yên li çoleyên Sûriye êrîş dikin, da ku erde xwe fireh bikin.
Mafên Jinan û Pêkhatiyan
Hikûmeta Şoreşa Sûrî ya bi piştgirîya Tirkiye yê hate afirandin, bi hêla HTS (Hay’at Tahrir al-Sham), yek şaxa îslamî ku rêxistinek bi rêzek raste rast bi El-Qaeda heye. HTS rolek girîng lîst ibû di dawiyê ya rejîma pêşiya Esadê de û ji hêla gelek Sûrîyan ve wekî hêvîyeke bo pêşeroja baştir tê nêrîn.
Lê belê, Hikûmeta Şoreşî dest bi avakirinên dijî-demokratîk dike. Şîretê yek xwînkirina neteweyî ser Sûriyê radide. HTS nikare ji bo mafên neteweyên cuda cuda ku di Bakurê Sûriyê de têne berxwedan, an jî ji bo mafên gelê ku ji xane û xwîya xwe ji hêla Îsraîlê ve hatine avêtin, biaxive. Hikûmeta nû naxwaze ku jin tevlî karê civakî bike, û naxwaze ku jin rola xwe di avakirina reveberiya pêşêrojê de bilîzin. Aqîdeya îslamî ya radikal hêdî-hêdî tê avakirin di dibistanan, dadgehên şerîetê, rêveberiyên giştî û pergala civakî de.
Durûtiya welatên rojayavî
Tevî van zehmetiyan, hikumetên rojavayî dixwazin ligel Hikûmeta Şoreşa Sûrî têkiliyên baş ava bikin, ku ew wekî nûnerê rastî ya gelê Sûrî tê nasîn. Ev nasîn qet nehatî dayînê ji bo Şoreşa Rojava ya demokratîk ku li ser azadiya jinan hatin avakirin.
Ji ber vê yekê em bihevre dibêjin: Dest nede Sûrîyê!
Ji hevpeymanan di navbera welatên rojavayî û çeteyan re em bêjin NA!
Bi dengên xelkê ku di kolanên Şamê, Homsê, Helebê, Minbic û Qamişlo de pîroz dikin, em daxwaz dikin:
Wekhevî bo jinan û hemû pêkhatiyên herêmî di Sûrîyeke nû û demokratîk de!
Girtina asmanê li ser Sûrîyê da ku dronên Tirkiyê û Îsraîlê bê sekinandin!
Statuya fermî ya Rêveberiya Xweser a Demokratîk ya Bakur û Rojhilata Sûrîyê û hemû rêveberiyên xweser yên din ji hemû cîhanê!
Boykota aborî ya Tirkiyeyê û Îsraîlê, û dadgehkirina leşkerên wan ku sîvîlan işkence dikin û dikujin!
Azadî ji bo Sûrîyê! Azadî ji bo Filistînê! Azadî ji bo Kurdistanê! Azadî ji bo hemû jinan!
Cih:
Em ê protesto dest pê bikin li ber Ofîsa Şewirmendiyê ya Çand û Gezwaniyê ya Komara Tirkiyê (Krakowskie Przedmieście 19), û ji wê derê bi rêdihêlanê ve digihin Kolona Ziksmunda li Meydana Qesra.
Dem:
18ê Çileya 2025 (Şemî), saet 14:00–15:30.
18.01.2025 14.00
Krakowskie Przedmieście 19, Warszawa
Solidarnie z ludem syryjskim a zwłaszcza z Syryjkami spotykamy się, żeby zaprotestować przeciwko atakom Turcji i Izraela oraz marginalizacji kobiet i promowaniu religijnego fundamentalizmu przez nowy Rząd Tymczasowy Syrii.
Protestujemy też przeciwko obłudzie krajów Zachodu, które wolą dogadywać się z fundamentalistami niż z Rewolucją Kobiet w Północno-Wschodniej Syrii.
Wspieramy wszystkie nasze siostry: Kurdyjki, Arabki, Druzki, Asyryjki, Ormianki, Jezydki, Alewitki, Turkmenki, Czerkieski, Syriaczki - które walczą teraz o swoje prawa i o swoją przyszłość! Wolna Syria należy do nich!
Upadek Reżimu
8 grudnia upadł trwający ponad 50 lat reżim rodziny Assadów w Syrii. Razem z ludem syryjskim cieszymy się z ich nowo odzyskanej i opłaconej morzem krwi wolności.
Upadek reżimu przyniósł wyzwolenie dla tysięcy skazanych oraz nadzieję na lepsze jutro dla mieszkańców i mieszkanek kraju, pogrążonych w beznadziei dyktatury i kryzysu gospodarczego.
Sytuację chaosu po upadku reżimu wykorzystały natychmiast lokalne mocarstwa.
Turcja
Turcja i jej najemnicy z SNA (Syryjskiej Armii Narodowej) zaatakowała tereny północnej Syrii, gdzie od 13 lat istnieje Demokratyczna Autonomia Północno-Wschodniej Syrii, znana na świecie jako Rewolucja Rożawy. To unikalna na Bliskim Wschodzie struktura, w której współistnieją różne grupy etniczne i religijne, system zarządzania opiera się na demokracji bezpośredniej, a jego fundamentem jest równouprawnienie kobiet. Turcja i jej najemnicy bez litości dążą do jej unicestwienia, dokonując terrorystycznych ataków na infrastrukturę i ludność cywilną.
Izrael
W tym czasie Izrael właściwie rozbroił Syrię, zrzucając bomby na 400 celów - baz wojskowych i składów amunicji, zabijając przy tym dziesiątki cywilów. Izrael okupuje coraz więcej ziemi na południowym zachodzie kraju. Stosuje przy tym sprawdzone w Palestynie metody: niszczy drogi i domy, odcina wodę i strzela do pokojowych demonstracji.
ISIS
Również historycznie wspierane przez Turcję Państwo Islamskie atakuje ze swoich baz na pustyni, dążąc do zajęcia jak największego terenu.
Prawa kobiet i mniejszości
Wspierany przez Turcję Rząd Tymczasowy, został stworzony przez islamistyczną grupę HTS, która wywodzi się wprost z Al Kaidy. HTS w znacznej mierze przyczyniła się do przegnania znienawidzonego reżimu Assada i widziana jest przez wielu Syryjczyków jako szansa na lepsze jutro.
Jednak Rząd Tymczasowy zaczyna wprowadzać antydemokratyczne zmiany. Nad nową Syrią wisi widmo czystek etnicznych. HTS nie upomina się o prawa atakowanych na północy mniejszości ani o los wygnanych przez Izrael z domów ludzi. Nowy rząd chce wycofania kobiet z życia publicznego i społecznego. Do szkół, sądów, instytucji publicznych i społecznych powoli wprowadzany jest religijny fundamentalizm.
Obłuda Zachodu
Mimo tego państwa Zachodu śpieszą, by zaklepać sobie dobre relacje i formalnie rozpoznają Rząd Tymczasowy jako reprezentanta ludu Syryjskiego. Nie zrobiły tego nigdy z realnie demokratyczną i pro-kobiecą Rewolucją w Północo-Wschodniej Syrii.
Dlatego spotykamy się, żeby powiedzieć: Łapy precz od Syrii!
NIE dla dogadywania się Zachodu z fundamentalistami i zbrodniarzami!
Podchwytując głosy świętujących na ulicach Damaszku, Homs, Aleppo, Mimbic i Qamishlo ludzi, żądamy:
! Równouprawnienia kobiet i wszystkich mniejszości etnicznych i religijnych w nowej demokratycznej i sekularnej Syrii
! Zamknięcia przestrzeni powietrznej nad Syrią, żeby uchronić ją przed atakami Turcji i Izraela
! Rozpoznania Demokratycznej Autonomicznej Administracji Północno-Wschodniej Syrii oraz innych samorządnych organizmów przez międzynarodowe instytucje i rządy świata
! Bojkotu ekonomicznego Turcji i Izraela oraz rozliczenia ich rządów z popełnianych przez nie zbrodni.
Wolność dla Syrii! Wolność dla Palestyny! Wolność dla Kurdystanu! Wolność dla wszystkich kobiet!
Miejsce:
Demonstracje rozpoczniemy pod Biurem Radcy ds. Kultury i Turystyki Republiki Turcji (Krakowskiej Przedmieście 19, skąd przejdziemy pod Kolumnę Zygmunta na Placu Zamkowym.
Czas:
18 stycznia 2025 (sobota), godzina 14:00-15:30
Lewicowcy, anarchistki i rewolucjonistki całego świata inspirują się działającą na Północnym-Wschodzie Syrii rewolucją, znaną powszechnie pod nazwą Rożawa. Jednak osoby, które tworzą tę rewolucję, nie używają w odniesieniu do swojej walki tej nazwy. Dlatego chcemy przybliżyć przyczyny, dla których warto za ich przykładem używać nazwy Demokratyczna Autonomiczna Administracja Północno-Wschodniej Syrii (DAAPWS).
Rożawa to tylko małą część terenu, który należy do DAANES.
Tereny Rożawy vs teren DAANES w 2018
Nazwa Rożawa sugeruje, że teren zamieszkały jest tylko przez ludność kurdyjską. Tymczasem teren „Rożawy” zamieszkuje wiele ludów i większość z nich w swojej historii była szykanowana, dyskryminowana, mordowana i asymilowana. Najstarsi mieszkańcy tego terenu to Asyryjczycy. Mieszkają tam także Ormianie, Syriacy, Turkmeni, Czerkiesi i Jezydzi. Większość terenu zamieszkała jest przez ludność arabską.
Wszystkie te grupy organizują się na zasadach równości i demokracji. Kurdowie nie przewodniczą Administracji, choć odgyrwają tam ważną rolę. Administracja używa oficjalnie 3 języków.
Określenie Kurdish-led (kierowana przez Kurdów) jest wykorzystywane przez Turcję, HTS i inne nieprzychylne DAANES siły, żeby sugerować brak demokracji i ucisk ludności tych terenów przez Kurdów, a zatem konieczność ich „uwolnienia”.
Jest ono również wykorzystywane przez zachodnie media, oraz zachodnie entuzjastki ruchu kurdyskiego, które w ten sposób (często nieświadomie) negują zaangażowanie i poświęcenie pozostałych grup w budowanie rewolucji oraz jej demokratyczny i emancypacyjny charakter.
Również ruch kurdyjski podkreśla przewodnictwo Kurdów, jest to jednak zrozumiałe ze względu na dyskryminację Kurdów przez państwa, w których żyją, i ich dążenie do uzyskania pełni praw i samorządności.
Jako anarchistki/lewicowcy nie musimy powielać kurdyjsko-centryczności, chodzi nam przecież o wolność wszystkich uciemiężonych ludów.
Lider ruchu kurdyjskiego, Öcalan, nie postuluje stworzenia państwa kurdyjskiego, lecz demokratyczną samorządność ludności (nie tylko kurdyjskiej), która zamieszkuje te tereny (i cały Bliski Wschód). Również DAAPWS nie dąży do oderwania się od państwa syryjskiego, lecz do zachowania autonomii i rozszerzenia swojego modelu działania na pozostałe tereny Syrii (analogiczne dążenia ma ruch kurdyjski w Turcji).
Nie tylko Kurdowie cierpią pod jarzmem reżimu Turcji, Syrii czy Iranu. Syryjczycy przez 54 lata byli ciemiężeni przez reżim, który mordował i więził zarówno Kurdów, jak i wszystkie pozostałe grupy, z Arabami na czele. Iran oraz Turcja są również państwami autorytarnymi, których ludność jest gnębiona i pozbawiana praw. Chcemy upominać się o prawa ich wszystkich.
Demokratyczna konfederalna Syria zapewni wolność wszystkim żyjącym tam grupom, łącznie z Kurdami. Natomiast centralistyczne państwo religijne będzie najbardziej opresyjne przede wszystkim dla kobiet syryjskich, niezależnie od ich przynależności etnicznej czy religijnej. Dlatego, tak jak Ruch Kobiet z Północno-Wschodniej Syrii, chcemy wspierać wszystkie Syryjki w ich walce o prawa i przyszłość.
#ROZWINIĘCIE (dla cierpliwych i spragnionych wiedzy)
Beth Nahrain / Mezopotamia / Kurdystan
W 1924 roku europejskie państwa kolonialne podzieliły tereny byłego Imperium Osmańskiego, ustanawiając nowe kraje oraz strefy własnych wpływów. W ten sposób ziemie zamieszkiwane przez ludność kurdyjską (nazywane przez nią Kurdystanem) zostały podzielone między 4 kraje: Turcję, Iran, Irak i Syrię. W tym samym okresie ziemie zamieszkane przez plemiona Arabskie i inne grupy zostały podzielone między 22 (!) kraje.
Rożawa to kurdyjska nazwa określająca Zachodnią część Kurdystanu, która leży na terenie Syrii. Jednak te tereny są zamieszkiwane przez liczne grupy etniczne i religijne. Kurdowie stanowią tam mniejszość, a większość rodzin kurdyjskich obecnie tam żyjących pojawiła się tam na początku XX wieku w wyniku represji i czystek etnicznych przeprowadzanych przez Imperium Osmańskie.
Najstarszymi mieszkańcami tych terenów są Asyryjczycy, którzy mieszkają tam od tysiącleci. Są mniejszością etniczną, językową i religijna, ponieważ obecnie są chrześcijanami. Tak jak Kurdowie, od stuleci spotykają ich próby asymilacji, pogromy i dyskryminacja. W ich języku teren Rożawy i szerzej Mezopotamia (czyli duża część terenu, który Kurdowie uznają za ziemie Kurdystanu) nazywa się Beth Nahrain – dom dwóch rzek (Eufratu i Tygrysu).
Teren ten zamieszkują również Ormianie i Syriacy, którzy także uciekli do Syrii przed pogromami, przeprowadzanymi w Imperium Osmańskim m.in. rękoma Kurdów (Kurdowie związani z PKK, rozpoznali i potępili udział kurdyjskich plemion w tym ludobójstwie, w przeciwieństwie do państwa tureckiego, które do tej pory tego nie zrobiło).
Mieszkają tam także: Czerkiesi, Turkmeni, Jezydzi (których część uważa się za Kurdów, a część za osobną grupę etniczno-religijną), oraz kurdyjskie i arabskie (Beduini) plemiona nomadyczne, które są mniejszościami kulturowymi. Większość terenu, który należy aktualnie do rewolucji, zamieszkuje ludność arabska. Na północy znalazła się tam w wyniku przesiedleń reżimu, który chciał zarabizować tereny zamieszkiwane przez ludność kurdyjską, jednak pozostałe tereny były zamieszkiwane przez Arabów od stuleci.
Rządzący, od władz imperialnych, przez kolonialne, po kolejne rządy – utrwalali swoją władzę przez antagonizowanie różnych grup etnicznych i religijnych, nadając jednym przywileje, a inne dyskryminując. Przez 54 lata Syrią rządziła pochodząca z alewickiej mniejszości rodzina Assadów (Hafez i Baszar), która faworyzowała wybrane grupy, np. chrześcijan, ale odebrała prawa obywatelskie Kurdom, oraz prowadziła intensywną arabizację pozostałych grup. To wywołało trwające do dziś napięcia i bratobójcze walki. W odpowiedzi na ten problem Administracja PWS kładzie nacisk na pokojowe współżycie wszystkich grup.
Rozpoznając wielość kultur i grup etnicznych żyjących na tym terenie, oraz zgodnie z założeniami demokratycznego konferalizmu (o którym więcej za chwilę), ludność tych terenów wybrała nazwę dla określenia swojej rewolucji: Demokratyczna Autonomiczna Administracja Północno-Wschodniej Syrii (w skrócie: DAAPWS, po angielsku używa się skrótu: DAANES).
Idąc za wolą ludności tych terenów i w poszanowaniu kulturowej różnorodności, nie powinnyśmy używać do określenia ich rewolucyjnych działań i terenów nazwy, która odnosi się do niewielkiej części terenu, populacji, języka czy kultury. Jest to wbrew woli osób, które tam żyją i organizują się.
Demokratyczny konfederalizm
Rożawa jest oczywiście dużo krótszą nazwą i używaną także jako hołd dla kurdyjskiego ruchu rewolucyjnego, który działa na tych terenach od lat 1990tych. To właśnie ich siła organizacyjna i ideologia, stworzona przez lidera ruchu Abdullaha Öcalana, dały podwaliny pod stworzenie nowych zasad życia na terenie DAAPWS. Rewolucja ma 3 filary: demokratyczny naród, przewodnictwo kobiet, ekologia. Ruch kurdyjski używa określenia „naród” nie tak jak nacjonaliści, lecz w odniesieniu do ludności zamieszkującej dany teren, „lud”.
Wszystkie grupy religijne i etniczne żyjące na tym terenie, mają równe prawa, mogą swobodnie organizować swoje życie polityczne, kulturalne czy samoobronę. Mogą też używać własnego języka m.in. w szkołach oraz obchodzić własne święta. Administracja ma 3 oficjalne języki: Arabski, Aramejski i Kurdyjski. Bezpieczeństwo tych terenów zapewniają Syryjskie Siły Demokratyczne (z angielska: SDF), które są koalicją wielu lokalnych grup wojskowych, reprezentujących dany region, grupę etniczną a czasem nawet klan. Na poziomie politycznym najwyższym ciałem jest Syryjska Rada Demokratyczna, w której zasiadają przedstawicielki i przedstawiciele wszystkich grup etnicznych i religijnych, a także partii, organizacji itp.
W praktyce oznacza to, że społeczności same się zarządzają. Czyli na terenach z większością arabską, władzę polityczną i wojskową sprawują osoby arabskiego pochodzenia. W miejscach, gdzie występują różne grupy, każda z nich ma własną Radę Społeczną i własne siły samoobrony. Np. mniejszość chrześcijańska w miastach Haseke i Qamişlo ma własną policję, która czuwa nad bezpieczeństwem w dzielnicach zamieszkałych głównie przez chrześcijan. Mają także własne siły zbrojne. Ale nie są to jedyne siły na tym terenie, gdyż mieszka tam wiele różnych grup obok siebie. Społeczność chrześcijańska ma także osobne prawo, które jest związane z ich religią. Przykłady można by mnożyć.
Kierowana przez Kurdów (Kurdish-led)?
W skrócie: rewolucję w PWS tworzą wszystkie grupy etniczne i religijne, które tam mieszkają. Przypisywanie jednej z nich pozycji liderskiej jest niezgodne z założeniami tej rewolucji oraz samego ruchu kurdyjskiego.
Zacznijmy od tego, że wprawdzie Partię Pracujących Kurdystanu (PKK) tworzą głównie Kurdyjki i Kurdowie, jednak od momentu założenia były tam obecne również inne grupy, np. Turcy (nie-Kurdowie). A obecnie dołącza do niej coraz więcej Arabów i osób innego pochodzenia, z Bliskiego Wschodu i Europy.
To prawda, że ruch kurdyjski ma wiodącą rolę na wielu polach, a czołowe pozycje zajmuje wiele osób z tureckiego kurdystanu. Wynika to m.in. z ich dużego doświadczenia, długiej działalności na tym terenie i zaufania (części) lokalnej ludności. Ale jest to raczej słabością ruchu, z której ten zdaje sobie sprawę. I na różne sposoby stara się temu przeciwdziałać, stwarzając warunki, by więcej osób z regionu była zaangażowanych w prace i na odpowiedzialnych stanowiskach.
Pokazywanie rewolucji w PWS jako zależnej od Kurdów, jest również wykorzystywane jako argument różnych nieprzychylnych rewolucji i Kurdom sił. Zarówno Turcja jak i HTS (organizacja zbrojna, która obecnie po obaleniu reżimu syryjskiego stworzyła Rząd Tymczasowy) powołują się na domniemane przewodnictwo Kurdów, żeby wskazać na rzekomo niedemokratyczny charakter DAAPWS i SDF. Pokazywanie rewolucji jako stworzonej i kierowanej przez zewnętrzną siłę (PKK), służy jej kompromitacji i unieważnia zaangażowanie całej różnorodnej ludności w jej budowę i obronę.
Turcja tworzy bardzo dużo materiałów propagandowych, pokazujących domniemane zbrodnie SDF na cywilnej ludności arabskiej, licząc na to, że arabska większość całego regionu odrzuci propozycje demokratyczne płynące z DAAPWS. Pomijając nawet to, że SDF jest organizacją parasolową i na terenach arabskich tworzą ją arabskie a nie kurdyjskie grupy wojskowe, materiały te są po prostu nieprawdziwe.
Tymczasem to właśnie DAAPWS jest jedynym na Bliskich Wschodzie miejscem, w którym żyjące tam mniejszości mogą cieszyć się faktyczną wolnością i równością. Różne reżimy próbują skłócać ruchy wyzwolenia działające na tym terenie, np. Turcja deklaruje poparcie dla Palestyńczyków i osiedla ich na terenach odebranych Kurdom, a Izrael deklaruje wsparcie dla Kurdów. Za tymi deklaracjami nie idą jednak żadne realne działania, tworzą one za to skuteczne bariery pomiędzy ruchami wyzwolenia.
Wiele z nas, inspirujących się ruchem kurdyjskim, popełnia ten sam błąd, kiedy utrzymujemy, że rewolucja w PWS jest kurdyjska lub kierowana przez Kurdów.
Często wydaje nam się, że to YPG (od 2012) i następnie YPJ (od 2013) były pierwszymi grupami zbrojnymi działającymi na tym terenie przeciwko ISIS. Na pewno są najbardziej rozpoznawalnymi. Ale ludność Syrii zaczęła organizować jednostki samoobrony już wcześniej lub w tym samym czasie, np. Asyryjska Milicja Ludowa – Nattoreh powstała w 2011, Strażnicy Chaburu i policja Sutoro w 2012. Wiele arabskich grup zbrojnych, działających obecnie pod parasolem SDF, powstało również w 2011 i 2012 roku, w odpowiedzi na ataki reżimu i ISIS na syryjską Arabską Wiosnę (np. Liwa Thuwar al-Raqqa czy SiłyAl-Sanadid). Od samego początku rewolucji samoobrona tych terenów była więc zdecentralizowana i prowadzona przez lokalne siły. Dodatkowo obecnie w YPG i YPJ Kurdowie nie stanowią już większości, ponieważ dołącza do nich wiele Arabek i Arabów oraz przedstawicieli innych społeczności.
Jako rewolucjonistki, anarchistki czy po prostu osoby o lewicowych poglądach, inspirujemy się rewolucją w PWS właśnie dlatego, że promuje równość i samorządność dla wszystkich. Jednak mówiąc o niej, często zapominamy o tych ideałach.
Jeśli wierzymy to, że rewolucja rzeczywiście jest równościowa, to nie powinniśmy nazywać jej kurdyjską ani rożawską.
Jak jest naprawdę?
Spędziłam w PWS ponad dwa lata i mogę powiedzieć, że rewolucja jest tworem trudnym i skomplikowanym. Nie ma tam jasnych podziałów, rozwiązań ani odpowiedzi. W pewnym sensie ruch kurdyjski jest tam wszechobecny i zabiera dużo przestrzeni, na dobre i na złe. To sprawia, że nie wszystkie grupy czują się częścią rewolucji, łącznie z syryjskimi Kurdami, którzy nie są zbyt licznie obecni na najwyższych szczeblach Administracji PWS (więcej jest tam tureckich Kurdów). Ta sytuacja jednak się zmienia, wraz z coraz mocniejszym zaangażowaniem innych społeczności oraz oddawaniem inicjatywy przez ruch kurdyjski. I tą właśnie zmianę możemy wspierać i promować, mówiąc o rewolucji jako rewolucji wszystkich ludów tego regionu, a nie wyłącznie Kurdów.
Orientalizm vs internacjonalizm
Kurdowie we wszystkich państwach Bliskiego Wschodu, w których znaleźli się w XX wieku, stanowią gnębioną i asymilowaną mniejszość. Jest zrozumiałe, że dążą do wyzwolenia i poświęcili naprawdę wiele lat i tysiące istnień dla tej walki.
Kiedy Kurdyjka z Syrii lub Turcji mówi mi, że nienawidzi Turków lub Arabów, bo zabili jej: ojca/brata/siostrę/kuzynów/wujów/dziadków/matkę, to rozumiem ją, nawet jeśli nie zgadzam się z uogólnianiem tej nienawiści na wszystkich przedstawicieli tych narodów. Tak samo kiedy Kurdowie, którzy przez dziesiątki lat byli szykanowani, pozbawiani praw, których kurdyjskość była synonimem zacofania w państwach, w których przyszło im żyć, chwalą się osiągnięciami Kurdysjkiego Ruchu Rewolucyjnego w Syrii, Turcji i na świecie – jest to zupełnie zrozumiałe. Nawet jeśli czasem pozbawione proporcji (np. idea, że Kurdowie są potomkami najstarszych ludów zamieszkujących tereny Mezopotamii). Każdy kolonizowany naród potrzebuje chronić swoją tożsamość, czerpać z niej dumę i tworzyć swoje narodowe mity, jeśli walczy o swoje wyzwolenie.
Ale zupełnie inaczej jest, gdy te same mity czy postawy reprodukują Zachodnie sympatyczki ruchu kurdyjskiego, którym wydaje się nawet czasem, jak zauważył jeden z wieloletnich kurdyjskich działaczy, że są „bardziej kurdyjskie od Kurdów”.
My nie doświadczyłyśmy przemocy i dyskryminacji ze strony państwa tureckiego, syryjskiego, irackiego czy irańskiego, nie mamy żadnego wytłumaczenia dla tego, żeby patrzeć z pogardą lub niechęcia na Arabów, Turków czy Irańczyków. Albo uznawać ich za zapóźnionych względem Kurdów. Często w ten sposób usprawiedliwiamy naszą Zachodnią, orientalistyczną i kolonialną wizję świata, i sami czujemy się lepsi, bo przecież idziemy śladami rewolucyjnych Kurdów.
Öcalan a za nim ruch kurdyjski i ruch kobiecy uczą, że każde społeczeństwo ma swój demokratyczny nurt, którym powinnyśmy się inspirować i z którego doświadczeń powinnyśmy czerpać. Zwłaszcza w tak starych cywilizacjach, jak te z Bliskiego Wschodu, nasza europejsko-centryczność powinna pokłonić się przed tysiącami lat doświadczeń walki ludów żyjących na tych terenach. Nie tylko Kurdowie, lecz również Persowie, Asyryjczycy czy Arabowie żyją na tych terenach dłużej niż np. ludność słowiańska w Europie. Damaszek (od ok. 3000 p.n.e.) i Aleppo (od ok. 5000 p.n.e.) są jednymi z najdłużej zamieszkiwanych miast na świecie.
Jeśli bliskie są nam ideały ruchu kurdyjskiego, powinnyśmy wspierać wszystkie demokratyczne zrywy w tym regionie (i na całym świecie). Arabska Wiosna (2010-2012), protesty antyrządowe i pro-kobiece w Iranie w 2022 i 2023 roku, powstanie mniejszości Druzów w Suweydzie (na południu Syrii) przeciwko reżimowi w 2023 roku czy aktualna walka Syryjek i Syryjczyków o kształt państwa po upadku reżimu – wszystkie one zasługują na nasze wsparcie i pamięć.
Wolny Kurdystan, Wolna Palestyna, Wolna Syria
Kiedy mówię, że życzę Kurdom wolności, nie mam na myśli powstania państwa kurdyjskiego, tak jak nie ma tego na myśli kurdyjski ruch rewolucyjny. Bo co stałoby się wtedy z wolnością innych ludów, zamieszkujących te tereny?
Tak samo kiedy mówię, że popieram wolną Palestynę, nie mam na myśli tego, że popieram powstanie państwa Palestyńskiego. Jako anarchistka, jestem przeciwna państwom. W tym miejscu zgadzam się z analizą lidera ruchu kurdyjskiego, Öcalana, który mówi, że państwa nie powstają po to, żeby realizować dążenia demokratyczne ludności. Według niego jedynym rozwiązaniem dla Bliskiego Wschodu (i świata) jest pozapaństwowa i pzareligijna samoorganizacja i współżycie wszystkich demokratycznych ruchów osób, które zamieszkują te tereny:
„Alternatywna nowoczesność dla ludzi to demokratyczna nowoczesność, którą tworzy unia narodowych demokratycznych, socjalistycznych, ekologicznych, feministycznych i kulturowych ruchów, które od zawsze walczyły z kapitalistyczną nowoczesnością”.
https://anfenglish.com/features/-75701
Rewolucyjny ruch kurdyjski nie dąży do oderwania terenów „kurdyjskich” od państw, których są częścią, lecz do zachowania autonomii i rozszerzenia swojego modelu działania na pozostałe tereny Bliskiego Wschodu a docelowo całego świata.
Jako anarchistka kibicuję wszystkim ludom tego terenu, i całego świata, w ich dążeniu do samoorganizacji na zasadach równości, szacunku i wolności. Może lepszym hasłem od Wolny Kurdystan czy Wolna Palestyna, jest: „Wolność dla Kurdów, Palestynek i wszystkich ludów Bliskiego Wschodu” lub „Sprawiedliwość dla wszystkich ludów uciśnionych na Bliskim Wschodzie (i całym świecie)”?
Od 12 stycznia Turcja ponawia ataki powietrzne i artyleryjskie na kluczową infrastrukturę Demokratycznej Administracji Północnej i Wschodniej Syrii (DAANES). Między 12 a 15 stycznia 2024 Turcja zaatakowała 50 punktów na terenie DAANES, przede wszystkim istotną cywilną infrastrukturę odpowiedzialną za dostarczanie elektryczności, gazu i ropy naftowej. Zniszczonych zostało 7 głównych elektrowni, tym samym zagrożona została praca szpitali, piekarni, szkół, nie działa większość pomp wodnych. Ponad 2 miliony osób jest bez dostępu do wody i elektryczności.
Brak prądu odczuwany jest w większości miast (Dêrik, Qamişlo, Çilaxa, Til Koçer, Tirbespiyê, Til Hemîs, Amûde, Dirbêsiyê, Til Temir, Ain Issa, Kobane) i okolicznych wioskach. W wyniku zniszczenia przez Turcję jedynego punktu napełniania butli gazowych – kończą się zapasy gazu do gotowania. Także dostęp do ropy naftowej, której używa się do ogrzewania domów zimą, został na tę chwilę wstrzymany. W samym środku zimy mieszkańcy Północno-Wschodniej Syrii nie mogą ani ogrzać domów, ani przygotować ciepłego jedzenia.
Wraz z ograniczeniem dostępu do paliwa, ceny podstawowych produktów, w tym chleba i wody, mogą stać się zaporowe dla większości społeczeństwa. W szczególnie trudnej sytuacji jest 168 tysięcy uchodźców wewnętrznych, zamieszkujących w obozach. Według Centrum Medialnego Syryjskich Sił Demokratycznych (SDF) ataki Turcji „są rążącymi i celowymi zbroniami wojennymi, których celem jest wywołanie jak największych zniszczeń w życiach cywilnej populacji, oraz naznaczenie ich codziennej egzystencji lękiem i cierpieniem”.
Stacja Suwaydiyah dostarcza połowy prądu do Kantonu Dżezire oraz jako jedyna zapewnia elektryczność dla kluczowej infrastruktury takiej jak szpitale, pompy wodne i piekarnie publiczne. Wszystkie z 16 tamtejszych rafinerii, produkujących ropę, benzynę, naftę i płynny gaz zostały uszkodzone. Suwaydiyah jest również jedynym punktem napełniania butli gazowych do domowego użytku na terenie DAANES. 14.01.2024 stacja została zbombardowana 9 razy, w wyniku zniszczeń jej praca została całkowicie wstrzymana.
Od 2019 Turcja prowadzi stałe ataki powietrzne na cywilną infrastrukturę Północno-Wschodniej Syrii. Ataki zintensyfikowały się znowu w październiku, a następnie w grudniu 2023. Są odpowiedzią Turcji na atak Partii Pracujących Kurdystanu (PKK) na budynek parlamentu tureckiego w październiku 2023r oraz na ataki partyzantki kurdyjskiej w górach Kurdystanu. Turcja nie rozpoznaje suwerenności DAANES i promuje narrację, w której teretyorium zamieszkiwane i zarządzane wspólnie przez ludność arabską, ormiańską, asyryjską, syriacką, jezydzką, turkmeńską i kurdyjską jest de facto matecznikiem PKK. Erdogan wielokrotnie atakował cywilną infrastrukturę Północno-Wschodniej Syrii w odwecie za działalność PKK na terenie zamieszkanym przez kurdyjską większość na południowym wschodzie Turcji. W wyniku ataków zginęły setki syryjskich cywilów.
W październiku 2023 Turcja systematycznie atakowała elektrownie i pola naftowe, dokonując dotkliwych zniszczeń, które pogarszają i tak już napięta sytuacje humanitarną. „Skala zniszczeń przekracza możliwość organizacji humanitarnych, żeby podtrzymać usługi ratujące życie (…) jeśli nie uda się dokonać napraw w cywilnej infrastrukturze, sytuacja stanie się katastrofalna nawet bez dodatkowej eskalacji” – ostrzega komitet koordynujący pracę organizacji pozarządowych na terenie Północno-Wschodniej Syrii. Zabitych zostało 9 cywilów, a 15 zostało rannych. Zginęło również 29 studentów w ośrodku szkoleniowym Asaisz (lokalna policja), kolejnych 28 zostało rannych.
Atak na centrum lokalnej policji Asaisz w mieście Qamishlo
W grudniu 2023 celem tureckich ataków były objekty przemysłowe, m.in. fabryki produkujące materiały budowlane, żywność i produkty rolne, a także silosy ze zbożem, obszary przemysłowe i obiekty medyczne oraz domy mieszkalne. Turcja po raz kolejny zaatakowała również elektrownie, które atakowała już w listopadzie 2022 i październiku 2023. W wyniku tych bombardowań zginęło 11 cywilów, a 25 osób zostało rannych.
„Niszcząc miejsca, w których produkowana jest elektryczność i rafinowana jest ropa, Turcja dąży do destabilizacji regionu. Braki spowodują wymuszoną migrację i przesiedlenia oraz ogromne problemy ekonomiczne” – powiedział w wywiadzie z Rojava Information Center Ekrem Suleyman, pracownik Departamentu Elektryczności Kantonu Dżezire.
Zagrożona jest także produkcja rolna, która w wyniku odcięcia dopływu głównych rzek regionu przez Turcję, w dużej mierze zależy od irygacji za pomocą napędzanych ropą naftową pomp. Ponad 150 ton zboża zostało zniszczonych. Chleb stanowi podstawę diety w Północno-Wschodiej Syrii, i jest subsydiowany przez Administrację, która wykupuje zboże i odsprzedaje je po cenie niższej niż rynkowej do piekarń, żeby zapewnić jego dostępność dla rodzin o ograniczonych dochodach oraz w obozach uchodźczych. Z powodu embargo, którym objęte jest całe terytorium Północno-Wschodniej Syrii, sprowadzanie zarówno żywności, jak i części, które mogłyby posłużyć do naprawy zniszczonej infrastruktury, jest niezwykle trudne i kosztowne.
W wystąpieniu Syryjskiej Rady Demokratycznej czytamy: „Te ataki są rażącym pogwałceniem prawa międzynarodowego i poważnym zagrożeniem dla pokoju i stabilności w regionie. Rada zdecydowanie potępia milczenie społeczności międzynarodowej wobec haniebnych zbrodni wojennych popełnianych przez Tureckich okupantów na ludności Północnej i Wschodniej Syrii, podkreślając, że nie zaadresowanie tych zbrodni jest poważnym zaniedbaniem wartości humanitarnych i podstawowych zasad sprawiedliwości oraz praw człowieka”.
Ataki dzieją się przy cichym przyzwoleniu USA i Rosji, które kontrolują przestrzeń powietrzną nad Północną i Wschodnią Syrią.
Elektrownia w mieście Qamishlo
Więcej informacji o atakach oraz pełna lista zniszczeń:
"Powinniśmy milczeć kiedy dzieci śpią, a nie kiedy giną. Solidarnie z Palestyną" - plakat z takim hasłem umieścilismy na ulicy Krakowskiej w Rzeszowie w nocy 13 listopada na pomniku zwanym Drabiną do nieba.
Żądamy natychmiastowego przerwania bombardowań Strefy Gazy i zaniechania prześladowań Palestyńczyków. Uważamy, że każda osoba ma moc zmiany obecnej sytuacji. Jeśli kiedyś zastanawialiście się co zrobicie w sytuacji wojny, niewoli, klęski żywiołowej czy Holokaustu - robicie to w tej chwili.
Do 2 listopada Izrael zrzucił w Strefie Gazy ponad 25 000 ton materiałów wybuchowych, co odpowiadało sile dwóch bomb atomowych. Według danych Specjalnego Sprawozdawcy ONZ przedstawionych 8 listopada, ataki Izraela zniszczyły lub uszkodziły 45 procent wszystkich budynków mieszkalnych w Strefie Gazy, powodując przymusowe przesiedlenie około 1,5 miliona osób. Biuro ONZ ds. Koordynacji Pomocy Humanitarnej donosiło już w październiku o „niszczeniu całych dzielnic mieszkalnych” w Gazie. Do 4 listopada w Strefie Gazy zbombardowanych zostało większość szkół. Wielokrotnie atakowane były obozy dla uchodźców, szpitale, meczety czy kościoły. 9 listopada Światowa Organizacja Zdrowia donosiła, że liczba zabitych, stłoczenie ludzi i zniszczenie struktur opieki zdrowotnej, urządzeń sanitarnych i systemu dostarczania wody powoduje wysokie ryzyko wybuchu epidemii.
Liczba ofiar tej masakry jest przerażająca. 6 listopada Sekretarz Generalny ONZ António Guterres stwierdził, że Gaza staje się „cmentarzem dzieci”. Do 9 listopada w wyniku izraelskiej inwazji zabitych zostało 4412 dzieci. Szacuje się, że w Strefie Gazy co 10 minut umiera kolejne dziecko.
Wybór miejsca na baner nie jest przypadkowy. Pomnik "Drabina do nieba" powstał jako upamiętnienie profesora Józefa Szajny - rzeszowskiego reżysera teatralnego, który był więźniem obozu w Auschwitz, gdzie dwukrotnie trafił do bloku śmierci. Chcemy zwrócić uwagę na podobieństwo pomiędzy losem ofiar II Wojny Światowej, a obecną sytuacją Palestyńczyków. W obu przypadkach polityka apartheidu, segregacji i wykluczenia doprowadziła do czystki etnicznej i ludobójstwa. Wierzymy, że można zatrzymać masakrę w Strefie Gazy. Nie pozwólmy historii zatoczyć koła.
Inicjator powstania pomnika - Jerzy Fąfara - tłumaczył symbolikę znoszonych butów umieszczonych na drabinie w następujący sposób - "Mają one symbolizować ludzi, którzy poszli do nieba, a one po nich pozostały. To symbol tych, którzy coś zrobili dla naszego świata." Mogą to być buty medyków, kobiet, dzieci i innych ofiar ze Strefy Gazy.
Przeciwko męskiej dominacji,
umysłów, ciał kolonizacji,
powstańmy razem moje siostry,
dziś nastał czas naszej wolności!
Piosenka z Rożawy
SOLIDARNIE Z SYRENĄ
Gniew wywołała w nas wiadomość, że patriarchalna przemoc po raz kolejny niszczy nasze domy i społeczności – tym razem pod postacią ataku na centrum społeczne Syrena w Warszawie, 5 grudnia 2021, którego dokonały osoby z sąsiadującego skłotu (więcej informacji: syrena.org). Jest to tym bardziej skandaliczne, że ma miejsce w sercu naszej walki i jest skierowane przeciwko naszym towarzyszkom wewnątrz ruchu anarchistycznego, którego tak osoby atakujące jak i atakowane są również częścią. Ruchu, z którego wiele z nas tutaj w Rożawie (Północno-Wschodniej Syrii) się wywodzi. Takie nienawistne ataki biora na celownik nasze qeerowe i kobiece siostry oraz miejsca, które tworzą, nie tylko w Polsce. Patriarchalna przemoc dzieje się w wielu miejscach i ma wiele twarzy. Z całą naszą moca i determinacją mówimy – dosyć! I wzywamy wszystkich i wszystkie, aby organizować się przeciwko tym atakom!
NIE! PATRIARCHALNEJ PRZEMOCY
Solidaryzujemy się eskmitowanym kolektywem. W naszych społecznościach nie ma miejsca na patriarchalną przemoc! Żadnych więcej ustępstw dla ekspansji toksycznej męskości! Masowa reakcyjna przemoc ze strony towarzyszy, grupa mężczyzn wspierająca opresyjnego mężczyznę, wyrzucanie na bruk wszystkich kobiet i osób queer przez uzbrojony tłum, rany psychiczne i fizyczne, pogróżki, niszczenie i prywatyzowanie kolektywnej własności, która była gromadzona przez wiele lat wspólnej pracy – takie działania idą rękę w rękę z taktyką państwa i powinny być wyraźnie i głośno potępione przez wszystkie osoby, które walczą o inny świat. **Żaden powód ani żaden scenariusz nie usprawiedliwia takiego rozwoju wydarzeń.
Na całym świecie przemoc często zaczyna się w domu. Systemy dominacji stworzyły metody, żeby tuszować przemoc domową: uciszanie i zawstydzanie ofiar, relatywizowanie ich doświadczeń i przerzucanie na nie winy, portretowanie ofiar jako osób niegodnych zaufania, a sprawców jako „dobrych obywateli”, wspieranie sprawców przemocy i ich wersji wydarzeń. Bardzo dobrze znamy te metody i jesteśmy wściekłe, że nadal są używane w społecznościach, które uważają się za rewolucyjne lub postępowe. Nie ma zgody na obecność przemocowców w przestrzeniach anty-autorytarnych! Nie będziemy oczekiwać, że ofiary przemocy będą samotnie i po cichu stawiać czoła opresorom dzień po dniu. Przeciwnie, powinnyśmmy wspierać się nawzajem i na zawsze skończyć z patriarchalną przemocą! Bo tak jak kobiety są pierwszymi niewolnicami, tak są też pierwszymi buntowniczkami!
ROZWIĄZYWANIE WEWNĘTRZNYCH PROBLEMÓW W REWOLUCYJNY SPOSÓB
Trwa obecnie kampania, w której atak (na Syrenę) jest usprawiedliwiany przez rzekomo „sekciarski” zwrot w kolektywie w stronę bardziej feministyczną i queerową, który ponoć miał miejsce w ostatnich miesiącach. Niezależnie od tego, czy ruch anarchistyczny w Polsce i na świecie akceptuje to, czy nie, walka feministyczna i walka queer są zawsze częścią innych walk, takich jak walka klasowa. Najwyższa pora skończyć z podziałem walk na ważne i nieważne tematy, musimy zająć się wszystkimi problemami holitsycznie w tym samym czasie.
To ważne, żeby krytykować inne części ruchu, jeśli uważamy, że ich działania separują je od społeczeństwa (lub z innych istotnych powodów), ale do tego musimy znaleźć przestrzeń na konstruktywną dyskusję na tematy, które nas dzielą. I musimy to zrobić zachowując solidarność. Krytyka to nie to samo co atak, poniżanie, niszczenie – krytyka to szukanie dróg, żeby pokonać różnice naszych poglądów, biorąc za podstawę nie nasze osobiste opinie, ale cele naszej wspólnej walki.
Jakie mechanizmy sprawiedliwości społecznej istnieją w naszych miejscach? Jak rozwiązujemy różnice zdań i konflikty, a jak chciałybyśmy, żeby były rozwiązywane? Czy mamy szczere podejście do takich metod jak mediacja i branie odpowiedzialności? Jeśli nie chcemy państwa, nie możemy używać państwowych metod, musimy stworzyć do nich alternatywę. Sposób, w jaki konflikt na Syrenie został „rozwiązany” pokazuje, jak daleko jestesmy od świata, który próbujemy budować. Bliska społeczność i szerszy ruch powinny wspierać obie strony. Napastników w tym, żeby rozpoznali własną winę, zadośćuczynili, szukali sposobów na przywrócenie zgody i uczestniczyli w procesie sprawiedliwości naprawczej. Eksmitowany kolektyw w tym, aby mogły kontynuować walkę i działania polityczne, uzdrowić się z traumy, odzyskać zaufanie i uzyskać wsparcie, którego potrzebuja, rozpoczynając od rozpoznania wielowarstwowej krzywdy, która została im wyrządzona. Musimy działać z wzajemnym szacunkiem i solidarnością, żeby się rozwinąć i przekroczyć nasze słabości. Tylko na takiej podstawie możemy zaangażować się w zmianę społeczeństw przez organizowanie szeroko rozumianego ruchu rewolucyjnego.
BUDUJĄC WSPÓLNĄ PODSTAWĘ
Fakt, że eksmitowane brutalnie towarzyszki nadal nie są z powrotem w swoim miejscu jest nieakceptowalny. Musimy zakończyć z mentalnością klanową, która opiera się na wąsko rozumianej lojalności wobec członków klanu, czy to jest rodzina, przyjaciele czy grupa polityczna. Jakiej lojalności i jakich zasad naprawdę potrzebujemy, żeby stworzyć podstawę dla naszej walki? Bardzo często odnosimy porażki, bo brakuje nam wspólnych perspektyw i podstaw. Ale myśląc o rewolucyjnej zmianie, musimy myśleć szerzej. Widzieć więcej, niż nasza grupa afinitywna czy polityczna, myśleć strategicznie i mieć długofalową prespektywę jako bazę dla zawierania sojuszy. Żeby to osiągnąć, musimy stworzyć silną bazę ideologiczną, opartą o wspólną analizę i rozumienie systemu i jego sposobów działania. Musimy też zrozumieć, przeanalizować i strategicznie zaplanować naszą wspólną walkę. Antypatriarchalne wartości muszą być w centrum i w fundamentach rewolucyjnej walki.
Państwo Tureckie i siły imperialistyczne czynią wiele wysiłków w Rożawie, żeby zdusić tę rewolucję i zmniejszyć jej wpływ. Jedną z ich metod jest atakowanie kobiet przez celowane zabójstwa, wspieranie reakcyjnych patriarchalnych tendencji i atakowanie wartości tej rewolucji. Starają się pokonać nas fizycznie lub wepchnąć rewolucję w bezduszną formę, która jest do zaakceptowania przez siły imperialne.
Wolność kobiet jest zagrożeniem nie tylko dla interesów władzy w tym regionie, ale dla światowych systemów kapitalistycznego i patriarchalnego, które są od siebie nierozłączne.
WRACAJĄC DO MATRIARCHALNYCH KORZENI NASZYCH WALK
Widzimy jasne połączenie między państwowo-kościelno-kapitalistycznym systemem opresji i zachowaniem głównie męskich napastników z Przychodni. Patriarchat jest źródłem wszystkich tych systemów opresji, tak jak jest podstawą rasizmu, szowinizmu, queer- i trans-fobii czy klasizmu. Budować ruch rewolucyjny oznacza analizować historię ludzkości i zrozumieć, jakie są źródła ucisku, który przez tysiące lat niszczy nasze społeczeństwa.Nasze własne umysły są ograniczone i zanieczyszczone przez wpływ państwa i patriarchatu. Żadna rewolucja nie jest możliwa, dopóki nie zmienimy samych siebie i nie wykorzenimy patriarchalnego myślenia z nas samych. Dla wszystkich z nas jest to długi proces mierzenia się z własną osobowością, brania odpowiedzialności za zmianę, i walki o to, żeby stać się nowym sobą. Raz za razem widzimy, że bez tej pracy nad osobowością i kolektywnymi wartościami, żaden ruch wolnościowy nie jest w stanie wyrosnąć tak, by stać się alternatywą dla państwa. Jesteśmy odpowiedzialne za to, żeby edukować się nawzajem i pomgać sobie nawzajem w przekraczaniu patriarchatu przez budowanie własnej siły i silnych wytrzymałych społeczności, które w centrum walki mają silną kobiecą obecność. Musimy wspierać się nawzajem w drodze do zglobalizowania rewolucji.
Powinnyśmy zawsze pamiętać, że walczymy o to, żeby budować wolne życie, że chcemy zredefiniować męskość, zbudować nowe zrozumienie tego, czym jest wolny mężczyzna, wolna kobieta i każda inna tożsamość, którą wybieramy, i że naszym celem jest budowa wolnego społeczeństwa. Ta logika budowania nowego życia i wspólnej walki musi być nasza gwiazdą przewodnią we wszystkich naszych działaniach.
SAMOORGANIZACJA KOBIET
Na rosnące atakie patriarchatu w naszych domach, społecznościach i społeczeństwach musimy odpowiedzieć kobiecą samoorganizacją i tworzeniem niezależnych struktur samoobrony. Bez silnego ruchu kobiecego nie jesteśmy w stanie zmienić mentalności naszych męskich towarzyszy ani odpierać ataków systemu. Musimy być radykalnie solidarne ze sobą, znaleźć siłę w historycznych i aktualnych walkach kobiet i stworzyć głębokie zrozumienie naszej własnej natury i znaczenia naszej walki.
Tu, w Rożawie, wiemy, że jedyną rewolucją, która przynosi odpowiedź na aktualny globalny kryzys, jest kobieca rewolucja.
Do wszystkich naszych sióstr w walce: organizujcie się i brońcie się nawzajem, jesteście przyszłością i nadzieją tego świata!
Do wszystkich rewolucyjnych społeczności: wspierajcie się nawzajem w przekraczaniu toksycznej męskości w waszym codziennym i politycznym myśleniu, dzialaniu i relacjach**! Brońcie matriarchalnych wartości naszych walk – miłości, pomocy wzajemnej i wsparcia, kolektywnej sprawiedliwości, holistycznego podejścia do naszych walk i świata jako takiego, budowania połączeń zamiast podziałów, wolnego życia jako wytycznej dla wszystkich naszych relacji i działań.
Z rewolucyjną solidarnością – internacjonalistki i internacjonaliści z Rożawy
*mówiąc „kobiety” mamy na myśli osoby o różnych tożsamościach, które nie uważają siebie samych za cis-mężczyzn, włączając w to transkobiety i osoby queer, ponieważ nie zgadzamy się na redukowanie terminu „kobieta” do państwowych definicji.
