insan trajik bir varlıktır. hayal edebileceği her ütopya gerçekleşebilse bile o ütopyayı distopyaya çevirmesini bilir. statik ve işte daima nizami, herşeyin tıkır tıkır işlediği bir sistem işin içinde insan varsa mümkün değildir. o kusursuz ütopyasında karnı tok, canı güvende olan insan mutlu olmaz olsa olsa deli olur. çünkü artık beyninin bir işlevi kalmaz. kendi kendini yemeye başlar. tıkır tıkır işleyen bir sistemde insan sadece pürüzdür ve anlam sürtünmeden doğar. "ilk matrix'in mükemmel bir insan dünyası olması tasarlanmıştı. kimsenin acı çekmediği, herkesin mutlu olduğu bir dünya. tam bir felaket oldu. insanlar programı kabul etmedi, bütün tarlalar heba oldu. çünkü insanlar gerçeği acı ve sefalet olmadan tanımlayamıyor."