Erdoğanperestlik; ABD Başkanı Trump’ın güdümündeki Cumhur İttifakı Darbe İdaresi’nin propagandaları sonucunda Türkiye’den İslam’ı defetmiş, yeni bir din. Bu din, 2016’daki darbe girişiminde milli irade için aralıksız sela veren camileri 10 yıl sonra yine milli iradenin gasbedildiği bu darbe günlerinde sessizliğe boğarak kendi mabetlerine dönüştürmeyi başarmıştır.

Söz konusu din, 120 yıldır seçimler yoluyla kendi geleceğini tayin eden milyonlarca yurttaşı yegâne kurtarıcı olarak aldığı Erdoğan’ın aciz kulları hâline getirmeyi ve süfli diyerek lanetlediği, maddi ve manevi tüm haz kaynaklarını nihayetinde Erdoğan’ın tekeline devretmeyi amaçlar. Bu uğurda Erdoğan’a gerektiğinde, kullardan kendi can ve mallarını çekincesiz, koşulsuz, şartsız gözden çıkarmalarını "fıtratlarının gereği" bekler. Dolayısıyla kullarına ne mal ne mülk ne de kendi bedenleri üzerinde söz hakkı tanır. Aksini ima eden her türlü belge her an hükümsüz kılınabilir. Bu dinde kulun yalnızca Erdoğan’a karşı bitmek tükenmek bilmeyen sorumlulukları olabilir. Zira üzerinde Erdoğan'ın bulunduğu bir dünya "özgürlük alanı" değil, kölelik alanıdır.

Erdoğanperestlik öyle bir dindir ki hükümleri, Erdoğan’a şirk koşan imansızları da bağlar ve dünyayı aydınlatan gün ışığını kıskandıracak bir çeviklikte cezalandırmaya muktedirdir. Bu dinde kişi masumiyetini kanıtlayıncaya kadar da suçludur, sonrasında da… Suçu da bireysel değildir. Şüpheliler tüm tanıdıkları ve tanışacaklarıyla birlikte Engizisyon tarafından tutsak alınır. Sokağa afla veya afsız salınan katil, tacizci ve tecavüzcülerden özenle ayrılır ve bir “itiraf” alınıncaya kadar aylarca sözel, cinsel ve psikolojik şiddete tabi tutulurlar. Bazen sonrasında da…

Nihayetinde bu din, bir Cennet de değil; sadece cennet vatanı çevirdiği Cehennem’den sahte bir kurtuluş vadeder, o da Ağzışerif’ten çıkan tek bir kelimeyle buharlaşıp gidebilecek kadar narin.